آخرین سکوت چریک روزهای انقلاب

مبارزه انقلابی، محافظ امام خمینی (ره) در پاریس، از اولین چریک های زن در روزهای انقلاب، از جمله افراد موسس سپاه پاسداران، اولین فرمانده زن در سپاه و یکی از نمایندگانی که پیام رهبر کبیر انقلاب را به «گورباچف» رساند، در حالی روزهای آخر آبان ماه امسال چشم از جهان فروبست که سالها از صحنه سیاست به دور بود و در خلوت خود خاطرات روزهای گذشته را می نوشت.

به گزارش مدار شرقی، «مرضیه حدادچی» که نام فامیل شوهرش را برای خود انتخاب کرده بود تا همه وی را «مرضیه دباغ» بشناسند، برای انقلابیون سالهای ۴۰ به بعد خواهر «دباغ» بود.
وی که چهره جدیدی از زن مسلمان انقلابی را برای ایران ترسیم کرد، دهه اول انقلاب، پست های مهم و حساسی مانند فرمانده سپاه پاسداران در همدان و نماینده امام خمینی(ره) برای ارسال پیامی به رهبر شوروی سابق را به عهده داشت.
وی سه دوره نماینده مجلس از تهران و همدان و فرمانده بسیج خواهران کشور را هم در کارنامه سیاسی خود دارد اما بیش از این چندان تمایلی به فعالیت های سیاسی نداشت و سالهای بعد فعالیتش را محدود به عضویت در جمعیت زنان جمهوری اسلامی و نوشتن خاطرات مبارزه علیه رژیم شاه و روزهای زندان ساواک کرد.
اما آنچه که چهره وی را به عنوان یک انقلابی همیشه حفظ می کند، دوری از سیاست بازی ها برای گرفتن پست های سیاسی بود.
خواهر «دباغ» که در کتاب خاطرات همه انقلابیون جای دارد، در هیچ حزب و جریان سیاسی جای نگرفت و هیچ وقت سخنی تند یا موضع گیری جانبدارانه ای از وی دیده نشد.
خبرنگاران به یاد دارند که در کوران حوادث و تنش های سیاسی همیشه از «مرضیه دباغ» توصیه به صبر و پیمودن راه امام (ره) را شنیدند و حتی اگر در موردی موضع خاصی داشت، سعی می کرد بدون اینکه در جناح بندی قرار گیرد، نظرش را اعلام کند؛ تاجائیکه حتی مورد انتقاد برخی رسانه ها قرار می گرفت که چرا تند و با جهت گیری وارد گود سیاست نشده است اما «مرضیه دباغ» همان خواهر «دباغ» انقلابی بود که عادت به تظاهر و فریبکاری برای مورد توجه قرار گرفتن و بدست آوردن جایگاه و موقعیت سیاسی نداشت.
چریک روزهای انقلاب، تا آخرین روزهای عمر خود ثابت کرد که حفظ انقلاب و نظامی که وی و همفکرانش با سختی و گذراندن شکنجه و مبارزه به دست آورده بودند، بیشتر از بدست آوردن جایگاه سیاسی برایش اهمیت دارد.