«سلفی گری پس از بیداری عربی»

کتاب «سلفی گری پس از بیداری عربی» که توسط دو نویسنده و محقق در زمینه گری نگاشته شده، ویژگی های انقلاب های عربی موسوم به بهار عربی ، ظهور و قدرت گرفتن گروه های افراطی سلفی در کشورهای درگیر این انقلاب ها را مورد کنکاش قرار داده است.

به گزارش مدار شرقی، کتاب « سلفی گری پس از بیداری عربی» که توسط فرانچسکو کاواتورتا، استاد علوم سیاسی دانشگاه لاوال در کبک کانادا با همکاری فابیو مرون ، محقق تونسی نوشته شده است که انتشارات دانشگاه آکسفورد آن را منتشر کرده و باز نشرآن توسط انتشارات هرست لندن صورت گرفته است.

در شرح این کتاب آمده است: بدون شک یکی از ویژگی های انقلاب های عربی موسوم به بهار عربی، ظهور و قدرت گرفتن گروه های افراطی سلفی در کشورهای درگیر این انقلاب ها است. انقلاب های عربی به طور مشخص منجر به ایجاد نوعی از بین رفتن خفقان و شکل گیری روند رو به افزایش سیاسی گرایی در کشورهای عربی شده اند. البته بیشترین نقش در این روند را سلفی ها و جنبش های وابسته به آنها ایفا کرده اند. به عنوان مثال در مصر، یمن و تونس و کشورهای عربی که بیداری نوظهور درآنها بروز کرده مانند عربستان، سلفی ها توانستند نقش پررنگ تری در فضای جدید سیاسی این کشورها ایفا کنند.

نویسنده در ادامه تحلیل بررسی در مورد سلفی ها نوشته است؛ نکته ای که باید به آن توجه کرد این است که ورود سلفی ها به سیاست بسیار نهادینه و سازمان یافته بود که از جمله فعالیتهای آنها در کشورهای یاد شده می توان به تشکیل سریع احزاب اشاره کرد. هدف سلفی ها تنها وارد شدن به سیاست بود، حالا این ورود به هر شکل ممکن و در هر مکانی برای رسیدن به این مقصود تلاش گسترده ای را می طلبید که آنها قصد دارند این نقش را به انجام برسانند. سلفی ها قصدشان مبازره با جنبش های عربی است چه به لحاظ مذهبی و چه از منظر سیاسی.

در ادامه تحلیل این نویسندگان این طور آمده که ترس سلفی ها از نفوذ این بیداری در گروه های خودی است یعنی از ظهور این انقلاب ها در گروه های سلفی به شدت در هراس اند و به هر شکل ممکن خواستار مبارزه ومقابله با این بیداری ها هستند.

توماس اگهامر» کارشناس تروریسم در مؤسسه تحقیقات دفاعی نروژ» در اسلو و پژوهشگر در زمینه فعالیت های جهادی در عربستان سعودی، معتقد است برای تمام افرادی که در زمینه اسلام سیاسی تحقیق و پژوهش می کنند، مطالعه گسترده درباره وقایع و حوادث به وقع پیوسته در انقلاب های عربی بعد از ۲۰۱۱ بسیارضروری‌است.

نویسندگان در ادامه نتیجه گیری می کنند که فرایند سیاسی سازی الزاما باعث از بین رفتن گروه های سلفی و جهادی یا خفقان نمی شوند. آنها سلفی ها را به دو دسته مدرن وسنتی طبقه بندی کردند که سلفی های بعد از بهار عربی بسیار تهاجمی تر از سلفی های سنتی رفتار می کنند و به همین دلیل به تنش ها و کشمکش های جهانی سلفی گری نیز بیش از گذشته دامن می زنند. سلفی های مدرن به هر صورت ممکن، می خواهند مانع ایجاد  دولت اسلامی واقعی شوند.

کتاب  «سلفی گری پس از بیداری عربی»،  با ذکر و بسط مسائل بالا و چگونگی شکل گیری سلفی ها و ایدئولوژی جهادی و جنبش های سیاسی که آنها به آن معتقدند و به آن دامن می زنند، به افراد علاقمند مطالعه در این خصوص یادآور می شود که این کتاب می تواند مرجعی برای رسیدن به تحقیقات در این زمینه باشد.

این کتاب که نخستین بار حدود ۴ سال پیش در لندن منتشر شد، در سالهای گذشته در بسیاری از کشورهای خاورمیانه از جمله ترکیه ترجمه و منتشر شده است .