روزنامه هندی، رهبری امام راحل را هدایت درست امت اسلامی دانست

به گزارش مدار شرقی به نقل از ایرنا، روزنامه انگلیسی زبان «کشمیر آبزرور» با اشاره به اینکه مسلمانان سراسر دنیا هم اکنون بیست و نهمین سالگرد ارتحال امام خمینی(ره) را به عنوان یکی از شخصیت های برجسته ای که روند تاریخ را به شکلی عمیق تغییر داد گرامی می دارند، نوشت که سالها پس از وفات ایشان، میراث امام خمینی همچنان در به طور جدی باقی و زنده مانده است بطوریکه به جد می توان ادعا کرد که که ایشان موفق ترین و بی نظیر ترن انقلابی قرن بیستم بود.
این روزنامه مطلب خود آورده است: امام خمینی (ره) شخصیت چند بعدی داشت؛ مجتهد، فقیه، عارف، دولتمرد، انقلابی و همچنین شاعر اما متاسفانه بسیاری از آثار او برای مردم شناخته شده نیستند و بسیاری از مسلمانان او را صرفا به عنوان رهبر انقلاب اسلامی ایران می شناستند. هر چند که پیروزی این انقلاب نیز دستاورد قابل توجهی در تاریخ معاصر مسلمانان است؛ چرا که پیش از آن مسلمانان پی در پی فقط با شکست و تحقیر مواجه شده بودند: زنجیره ای که از شکست ترک های عثمانی در بالکان به دست امپراتوری اتریش-مجارستان، شروع شد و با تحقیر مسلمانان همراه شد حتی تا زمان معاصر که ارتش های عربی در مقابل صهیونیستها تسلیم شدند و همه اینها بخشهایی بسیار تاریک در تاریخ معاصر اسلامی را رقم زد.
در میان این تاریکی بود که پیروزی انقلاب اسلامی ایران مانند یک رعد و برق درخشید. آنچه که کمتر شناخته شده است فضایی است که امام خمینی (ره) در آن موفق به کسب این پیروزی شد. این انقلاب مانند بسیاری از انقلاب های دیگر جهان اسلام در دهه های گذشته، یک تغییر رژیم صرف نبود. بسیاری از انقلاب های پیشین کودتای نظامی یا جا به جایی قدرت در داخل قصر ها بودند به شکلی که گروهی از اشراف جایگزین اشراف دیگر می شدند و همان سیاست های ضد دولتی و ضد اسلامی را ادامه می دادند. در حالیکه انقلاب ایران اینگونه نبود.
برای به دست آوردن درک درستی از میراث امام خمینی (ره) باید به طور خلاصه تاریخ ۲۰۰ سال گذشته به ویژه در رابطه با جهان اسلام را مرور کنیم، این مسئله ما را قادر می سازد تا چالش های بزرگی را که امام (ره) با آنها روبرو بود و همچنین چگونگی موفقیت انقلاب اسلامی تحت رهبری او را درک کنیم.

اکثر کشورهای مسلمان در ۶۰ تا ۷۰ سال گذشته در دوره استعمارگرایی ظهور کرده اند. تا اواسط قرن بیستم، شورش کشور ها تقریبا در همه جا مشهود بود؛ جنبش های ملی گرایانه خواستار استقلال بودند و استعمارگرهای غربی که به دلیل جنگ جهانی دوم تضعیف شده بودند، به تدریج کنترل فیزیکی دارایی های استعماری خود را رها کردند.
هلندی ها از شرق هند رانده شدند؛ که این امر به ایجاد بنگلادش منجر شد. دیگر منطقه ها نیز در آفریقا و آسیا برای بدست آوردن استقلال اقدام کردند؛ مالایا که بعدا مالزی نام گرفت، کنیا، تانزانیا، نیجریه، سومالی و چندین کشور دیگر به این جریان پیوستند. اما این به معنای ناکامی استعمار در کنترل جهان نبود چون اروپایی ها در همان زمان مجبور به ترک کشور های مستعمره خود شدند، اشراف محلی وابسته به خود را برای ادامه «ماموریت متمدن ساختن » جایگزین کردند. در ۲۰۰ سال استعمار، استعمارگران نه تنها نظام های سیاسی اجتماعی و اقتصادی را تغییر دادند بلکه سیستم های آموزشی را جایگزین نمودند و زبان های محلی با زبان های استعماری و تغییر سلیقه ها، عادات و فرهنگ های جوامع مستعمره را ادامه دادند. آنها یک طبقه از مردم ایجاد کردند که شبیه مردم محلی بودند اما مانند استعمار گران سفید پوست رفتار و عمل می کردند. به طور خلاصه آنها دقیقا انگلیسی هایی با رنگ پوست قهوه ای بودند؛ استقلال اسطوره ای و یک دروغ بی رحمانه بود.
ایران تحت سلطه شاه هم استثنا نبود. در حالی که ایران منابع نفت و گاز وسیعی داشت، اکثریت قریب به اتفاق در ایران فقیر بودند؛ تنها یک گروه کوچک در اطراف شاه ثروت فراوان کسب کردند. شاه، با وجود اینکه خود را شاهنشاه و فرزند کوروش بزرگ می نامید، کاملا به غرب وابسته بود.
در این زمان بود که امام خمینی (ره) در صحنه ظاهر شد و با مطالعه زندگی او می بینیم که فعالیت سیاسی او تحت تاثیر مطالعات عمیقی از اسلام و آگاهی عمیق از واقعیت زندگی روزمره، از جمله تصمیمات مهم سیاسی و تاثیر آن بر زندگی مردم است. بر خلاف پیشینیان یا معاصران او در سایر نقاط جهان اسلام، به ویژه جهان سنی، امام (ره) مجبور به غلبه بر سه مانع بزرگ شد، اولین مانع به فکر سیاسی شیعه مربوط بود، دومین مانع مقابله با رژیم سرکوبگر و سومین چالش، نظم جهانی غرب بود که بر سیاست های کشورهای ضعیف تسلط داشت.
غلبه بر یک تفکر و نظم تاریخی که تحت تاثیر قرن ها سلطه افکار خارجی ایجاد شده بود کار ساده ای نبود اما امام با حکمت و شجاعت موفق شد. او جوانان ایران – مردان و زنان را بسیج کرد و آنها را الهام بخشید تا در امور خود دخالت کنند و به سرکوب و استثمار پایان دهند. این جوانان بودند که در جریان انقلاب، ارتش تا دندان مسلح شاهنشاهی را شکست دادند و همچنان به عنوان مانعی علیه سیاست های مخرب غرب ایستادگی می کنند. امام (ره) بدون تحصیل در غرب، نظام سیاسی و اقتصادی غرب را بسیار بهتر از از مسلمانان آموزش دیده در غرب درک کرد؛ وابستگی کامل او به خدا بود که وی را قادر ساخت تا در مقابل چالش های بزرگ در مبارزه برای ایجاد دولت اسلامی پیروز شود.