به گزارش خبرگزاری مدار شرقی، رای الیوم در مطلبی با اشاره به انتقاد استفان دی میستورا نماینده سازمان ملل متحد در امور سوریه از معارضان سوری آورده است: اگر گفته باشیم که استفان دی میستورا بیشترین صراحت و عمق درک در بحران سوریه و همه وقایع مرتبط با آنرا اعم از حوادث میدانی یا دهلیزهای اتاق های بسته آن را دارد، مبالغه نکرده ایم و شاید این به سبب مدت زمان بیشتری است که وی در مقایسه با دیگران در این سمت حضور دارد.
این رسانه می نویسد: وی هنگام جلسه روز گذشته با معارضان بسیار لحن صریحی داشت و آن هنگامی بود که از هیات وابسته به عربستان سعودی سعودی خواست که واقع بین باشند و درک کنند که حامی بین المللی ندارند و باید سقف خواسته های خود را با توجه به معادلات میدانی پایین آورند. این لحن عصبانی دی میستورا به علت اصرار هیات وابسته به معارضان به بیانیه جلسه عربستان سعودی سعودی ۲ که خواستار کنار رفتن رئیس جمهور سوریه قبل از شروع مرحله انتقالی است، بود. این خواسته معارضان سبب تحریم گفتگوهای مستقیم از سوی بشار الجعفری رئیس هیات مذاکره کننده دولت سوریه شد.
رای الیوم نوشت: معارضان سوری به این علت بر این شرط اصرار دارند که آنرا مبتنی بر قطعنامه ۲۲۵۴ کشورهای عضو شورای امنیت و بیانیه ژنو ۱ می دانند که بر مرحله انتقالی به عنوان هیاتی با اختیارات کامل و بدون حضور یا نقش رئیس جمهور سوریه تاکید دارد. این درحالی است که دی میستورا پاسخ داده است که بیانیه ژنو۱ بندی درباره سرنوشت رئیس جمهور سوریه ندارد و اصرار معارضان بر این خواسته به فروپاشی منظومه ژنو به نفع منظومه سوچی که در فوریه آینده با حضور نمایندگان ۳۵ گروه سوری در کنار هیات دولت سوریه (در شهر سوچی روس ها) آغاز به کار می کند، فرو خواهد پاشید.
این رسانه می نویسد: آنچه معارضان سوری به اعتقاد بسیاری از ناظران درک نمی کند این است که همپیمانان اصلی عرب آن به بحران سوریه به عنوان دغدغه بزرگ خود نمی نگرند. عربستان سعودی غرق در جنگ یمن و مشکلات با ایران و نیز بحرانهای داخلی اش است و حکومت قطر نیز به عنوان حامی معارضان سوری با بحران مربوط به تحریم چهار کشور عربی روبرو است. دولت آمریکا که ۱۴ ملیارد دلار از ۲۰۱۱ برای طرحهایش در سوریه هزینه کرده است طرح خود را در برابر ائتلاف سه جانبه روس ها-ایران و ترکیه و نیروهای نظامی نظامیان سوریه و متحدانش شکست خورده می بیند.
رای الیوم آورده است: جای شگفتی نیست و بعید نمی دانیم که جلسه ژنو۸ آخرین باشد و روند به سوچی منتقل شود و شاهد سوچی ۱ باشیم. تاریخ تکرار می شود و هیات معارضان به توصیه ها درباره کاهش سقف خواسته ها و توجه به واقعیت ها و در نظر گرفتن بحران میدانی توجهی ندارد. معارضان باید تبعات هر گونه مخالفتی با توصیه ها را بپذیرند به ویژه که حلقه تنگ تر می شود و حامی در کار نیست و بحران میدانی گویای واقعیت های بسیاری است.