بن بست ریاست جمهوری در لبنان

در حالیکه اواخر می ۲۰۱۴ که دوره ریاست جمهوری میشل سلیمان در لبنان به پایان رسید، پارلمان این کشور هنوز نتوانسته است جلسه‌ای برای انتخاب رئیس جمهور جدید تشکیل دهد و هر بار به علت به حد نصاب نرسیدن اعضا،‌ این جلسات لغو شده است. درواقع به غیر از اولین جلسه‌ای که برای این منظور تشکیل شده بود و سمیر جعجع،‌ نامزد ائتلاف ۱۴ مارس،‌ با رای سفید جریان ۸ مارس مواجه شد و حتی از حمایت همفکران خود هم برخوردار نشد، در دیگر جلسات (تا کنون ۴۴ جلسه) حد نصاب مورد نیاز برای رای‌گیری حاصل نشده است. این درحالی است که در این مدت جریان ۸ مارس از میشل عون به عنوان نامزد نهایی خود نام برده است اما اختلافات داخلی بین جریان ۱۴ مارس باعث شده است تا این ماجرا به نتیجه‌ای منتج نشود. ضمن اینکه سرخوردگی سمیر جعجع از جریان ۸ مارس و به طور خاص جریان المستقبل به رهبری سعد حریری که «سلیمان فرنجیه» رئیس حزب جریان المرده را برای ریاست جمهوری مد نظر قرار داده بود ، باعث شد تا وی در مقطعی اعلام کند که از نامزدی میشل عون حمایت می‌کند.
اکنون و پس از گذشت دو سال در آخرین تحولی که درخصوص موضوع انتخاب رئیس جمهور لبنان و پایان دادن به خلاء ‌ریاست جمهوری رخ داده است، سعد الحریری رئیس جریان المستقبل در یک چرخش آشکار اعلام کرده است که از نامزدی میشل عون حمایت می‌کند. امری که باعت شده است تا امیدواری‌هایی در خصوص پایان پرونده انتخاب رئیس جمهور ایجاد شود.
تغییر موضع حریری از این جهت اهمیت دارد که وی تا پیش از این به شدت با ریاست جمهوری عون مخالف بود. اما این تغییر موضع باعث شده است تا سناریوهای متعددی در این خصوص مطرح شود؛ منابع نزدیک به حریری تاکید می‌کنند که سعد حریری از حمایت خود از سلیمان فرنجیه کوتاه نخواهد آمد، مگر اینکه خود فرنجیه بخواهد به نفع یک نامزد دیگر کناره‌گیری کند و در شرایط کنونی هم تمام منابع تاکید دارند که فرنجیه قصدی برای کناره‌گیری به نفع عون را ندارد.
این درحالی است که حمایت حریری از میشل عون را می توان تلاشی برای تاثیرگذاری بر جریان مقابل (۸ مارس) نیز ارزیابی کرد؛ همچنانکه به هنگام اعلام حمایت سمیر جعجع از نامزدی میشل عون،‌ بخشی از جریان ۸ مارس از این موضوع ناراحت شده و دیگر اشتیاق سابق را برای ریاست جمهوری میشل عون نداشتند.
در همین رستا جعجع هم مدعی است که اقدام حریری و حرکت او به سمت میشل عون درواقع تلاشی است تا حزب الله را در تنگا قرار دهد و در نتیجه راهی به غیر انتخاب رئیس جمهور از سوی تمام گروه‌ها و احزاب سیاسی باقی نمی‌ماند. ضمن اینکه از نگاه برخی از شخصیت‌های جریان ۸ مارس اقدام سعد حریری را می‌توان تلاش او برای رسیدن دوباره به پست نخست وزیری نیز ارزیابی کرد.
در همین خصوص برخی از تحلیل‌ها به تغییر موضع ناگهانی سعد حریری به ناامیدی وی از حمایت سعودی‌ها نسبت داده می‌شود،‌ به ویژه پس از آنکه وی از سفری که برای حمایت همپیمانان منطقه‌ای خود به ریاض داشت دست خالی بازگشت و گفته می‌شود مسائل پیش آمده برای شرکت «اوجیه» باعث شده است تا مقامات سعودی و به طور خاص محمد بن سلمان، جانشین ولیعهد سعودی، چندان روی خوشی به حریری نشان ندهند.
گفته می‌شود سعد حریری به دنبال این بوده است که در مقابل پرداخت بدهی‌های شرکت اوجیه بخشی از سهام آن را به محمد بن سلمان بدهد،‌ اما محمد بن سلمان تمام شرکت را درخواست کرده است و به همین دلیل حریری هم تنها راه را در این دیده است که پرونده ریاست جمهوری را در داخل لبنان به حرکت در آورد.
شایان ذکر است سعد حریری که مورد حمایت عربستان سعودی می‌باشد درخصوص بحران سوریه برسرنگونی نظام حاکم و برکناری شخص بشار اسد تاکید می‌کرد – گزینه‌ای که مورد تاکید سعودی‌ها نیز می‌باشد – تا پس از آن پرونده‌های سیاسی داخلی لنبان را باز کرده و شروط خود را به طرف مقابل (حزب الله و هم‌پیمانان آن) تحمیل کند. اما مقاومت نظام سوریه که از حمایت روسیه نیز برخوردار است باعث شده است تا حریری به سمت گزینه‌هایی بروند که چه بسا تمایلی به آنها ندارد.

محمدرضا بلوردی
منبع : سایت الوقت