تهران
کد خبر:26113
پ

کارنامه ۷۲ ساله مسأله فلسطین، با ۱۲ جنگ و ۵ توافق

تاریخ ۷۲ ساله اشغال فلسطین مملوء از رشادت‌ها و همزمان خیانت‌هایی است که می‌تواند دید روشن‌تری از مسیری که فلسطینیان تا بدین جا طی کرده‌اند، پیش رو قرار دهد.     به گزارش مدار شرقی، از سال ۱۹۴۸ و تأسیس رژیم اسرائیل تا کنون بیش از هفت دهه می‌گذرد و تا کنون شاهد ۱۲ جنگ […]

تاریخ ۷۲ ساله اشغال فلسطین مملوء از رشادت‌ها و همزمان خیانت‌هایی است که می‌تواند دید روشن‌تری از مسیری که فلسطینیان تا بدین جا طی کرده‌اند، پیش رو قرار دهد.

 

فلسطین

 

به گزارش مدار شرقی، از سال ۱۹۴۸ و تأسیس رژیم اسرائیل تا کنون بیش از هفت دهه می‌گذرد و تا کنون شاهد ۱۲ جنگ و پنج توافق سازش بوده‌ایم.

اعلام توافق سازش میان دولت بحرین و رژیم اسرائیل دومین اعلامیه از نوع خود در میان کشورهای عربی حاشیه خلیج فارس (پس از امارات) و پنجمین توافق سازش در میان کشورهای عربی (پس از مصر، سازمان آزادیبخش فلسطین، اردن و امارات) بود.

در ادامه نگاهی به جنگ‌ها و خیانت‌هایی که در طول ۷۲ سال گذشته با مسأله فلسطین همراه بوده می‌اندازیم.

جنگ ۱۹۴۸

در ۱۴ می ۱۹۴۸ و سه سال پس از پایان جنگ دوم جهانی، «دیوید بن گورین» از تشکیل رژیم اسرائیل در بخشی از خاک فلسطین خبر داد و فردای آن روز ارتش کشورهای مصر، سوریه، اردن، لبنان و عراق علیه این رژیم اعلان جنگ کردند.

این جنگ که از آن با نام «جنگ استقلال» یا «جنگ آزادسازی» نام برده می‌شود یک سال و هفت ماه و ۲۰ روز طول کشید با شکست اعراب به پایان رسید و طی آن ۷۶۰ هزار فلسطینی آواره و از خانه و سرزمین خود رانده شدند.

در این جنگ، کشورهای عربی در ابتدا پیشروی قابل توجهی رقم زدند، به گونه‌ای که ارتش عراق در تاریخ ۱۱ ژوئن به ۱۱ کیلومتری شرق تل آویو رسید و ارتش مصر خود را به ۱۶ کیلومتری جنوب این شهر رسانده بود و صهیونیست‌ها در آستانه از هم گسیختگی بودند که کشورهای غربی به سرعت وارد شده و با مصوبه شورای امنیت رهبران عربی را به آتش‌بس چهار هفته‌ای راضی کردند. در همین یک ماه بود که سیل کمک‌های نظامی برای اسرائیل سرازیر شد و مشاوران نظامی غربی وارد فلسطین شدند و ارتش‌های عربی را به عقب راندند.


نیروهای ارتش اردن در شهر بیت‌المقدس.۱۹۴۸

جنگ ۱۹۵۶

دومین جنگ رژیم صهیونیستی با یک کشور عربی بر سر کانال سوئز رخ داد و در واقع صهیونیست‌ها در کنار فرانسه و انگلیس علیه جمال عبدالناصر اعلام جنگ کردند.

سه ماه پس از اینکه دولت مصر به رهبری عبدالناصر کانال سوئز را ملی اعلام کرد، رژیم اسرائیل به این کانال حمله کرده و خود را بدان نقطه رساند. اما با فشارهای سازمان ملل و آمریکا و سپس شوروی،  فرانسه، انگلیس و رژیم اسرائیل مجبور به عقب‌نشینی شدند. دولت مصر هر ساله این واقعه را جشن می‌گیرد.


جمال عبدالناصر در حال برافراشتن پرچم مصر پس از خروج آخرین سرباز انگلیسی از «بورسعید»

جنگ شش روزه

در پنجم ژوئن ۱۹۶۷ اسرائیل جنگ شش روزه‌ای علیه مصر، اردن و سوریه آغاز کرد و توانست قدس شرقی، کرانه باختری، منطقه غزه، بلندی‌های جولان و صحرای سینا را اشغال کند.

جنگ اکتبر ۱۹۷۳

در ششم اکتبر ۱۹۷۳ مصر و سوریه علیه نیروهای رژیم صهیونیستی در صحرای سینا و بلندی‌های جولان حمله کردند. در این جنگ نیز علی‌رغم موفقیت‌های اولیه، ارتش‌های دو کشور عربی متحمل ضربات سنگینی شده و در حالی که بر روی زمین تغییری حاصل نشده بود، آتش‌بس پیشنهادی سازمان ملل را پذیرفتند.

اشغال لبنان

در ششم ۱۹۸۲ نیروهای رژیم صهیونیستی به بهانه اینکه سازمان آزادیبخش فلسطین به رهبری «یاسر عرفات» باید لبنان را ترک کنند، به این کشور یورش برده و بخش‌های وسیعی از این کشور را اشغال کردند. صهیونیست‌ها سه سال بعد مجبور به خروج از لبنان شدند، اما در بخش‌های جنوبی این کشور همچنان حضور داشتند تا اینکه نیروهای مقاومت در سال ۲۰۰۰ صهیونیست‌ها را به طور کامل از لبنان بیرون راندند.


حضور «آریل شارون» وزیر دفاع وقت اسرائیل در بیروت. ۱۹۸۲

انتفاضه اول

انتفاضه اول فلسطینیان در کرانه باختری یا «انقلاب سنگ» در دسامبر ۱۹۸۷ آغاز شد. در انتفاضه دیگر خبری از دولت‌های عربی نیست و این مردم غیر نظامی فلسطین هستند که صرفا با ابزارهای ابتدایی با صهیونیست‌ها به مقابله بر می‌خیزند.

این انتفاضه تا سال ۱۹۹۳ (توافق سازش در اسلو) به طول انجامید. طبق آمار ۱۶۰ تن از صهیونیست‌ها به دست فلسطینیان کشته شده و ۲۱۶۲ نفر از فلسطینی‌ها به شهادت رسیدند.

انتفاضه دوم

در سپتامبر ۲۰۰۰ پس از اینکه آریل شارون وارد مسجدالاقصی شد، خیزش دوم فلسطینیان تحت عنوان «انتفاضه دوم» شکل گرفت و نزدیک به پنج سال ادامه یافت. ارتش صهیونیستی در مارس ۲۰۰۲ در یک عملیات گسترده بسیاری از شهرهای کرانه باختری را به اشغال خود در آورد.

جنگ ۳۳ روزه

اولین شکست نظامی اسرائیل در جنگ رقم خورد و صهیونیست‌ها پس از ۳۳ روز بدون هیچ دستاوردی مجبور به پذیرش آتش‌بس شدند. حزب‌الله لبنان که یک طرف درگیری بود توانست ۱۲۱ کشته و ۱۲۴۴ زخمی و دو اسیر روی دست صهیونیست‌ها بگذارد.


انهدام تانک مرکاوا به دست نیروهای حزب‌الله لبنان

حملات اسرائیل علیه غزه

در سپتامبر ۲۰۰۵ اسرائیل مجبور به عقب‌نشینی یکطرفه از غزه شد و پس از اینکه جنبش حماس در سال ۲۰۰۷ کنترل این باریکه را در دست گرفت، صهیونیست‌ها اهالی غزه تحت محاصره همه جانبه قرار دادند.

اولین یورش گسترده صهیونیست‌ها به غزه در ۲۷ دسامبر ۲۰۰۸ آغاز شد و تا ۱۷ ژانویه ۲۰۰۹ به طول کشید که از آن با عنوان جنگ ۲۲ روزه یاد می‌شود.

در این جنگ ۱۳ صهیونیست کشته و ۵۱۸ تن از آن‌ها زخمی شدند. در مقابل نیز توپخانه و نیروی هوایی اسرائیل به شدت مناطق غیر نظامی غزه را مورد حمله قرار داد و طی آن ۱۳۰۰ تن از فلسطینی‌ها به شهادت رسیده و بیش از ۵۳۰۰ نفر زخمی شدند. پس از جنگ رژیم صهیونیستی اجازه بازسازی غزه را نداد.

دومین جنگ از ۱۴ تا ۹ مارس سال ۲۰۱۲ (۵ روزه) رخ داد.

سومین یورش در سال ۲۰۱۴ موسوم به جنگ ۵۱ روزه به وقوع پیوست. در این جنگ ۶۶ صهیونیست کشته و ۵۳۰ تن از آن‌ها زخمی شدند. ۹۰ درصد تلفات از نظامیان اسرائیلی بودند. در مقابل نیزطبق گزارش وزارت بهداشت غزه ۲۰۴۰ نفر به شهادت رسیده و ۱۰۱۹۶ تن نیز مجروح شدند. ۸۰ درصد تلفات فلسطینی‌ها از میان غیر نظامیان بود.

چهارمین نبرد نابرابر نیز در ماه می ۲۰۱۹ رخ داد. در این جنگ دو روزه سه تن از صهیونیست‌ها کشته و ۲۲ فلسطینی نیز به شهادت رسیدند.

توافقات و سازش‌ها

قرار داد کمپ دیوید

هرچند خیانت‌ها در طول جنگ‌ ۱۹۴۸ و ۱۹۶۷ به وضوح بر روند جنگ و شکست ارتش‌های عربی تأثیر گذاشت، اما اولین سازش و خیانت رسمی را «انور سادات» در نوامبر ۱۹۷۷ مرتکب شد.او اولین رهبر عربی بود که وارد سرزمین اشغالی شد تا در نهایت در ۱۷ سپتامبر ۱۹۷۸ قرارداد کمپ دیوید را برای عادی‌سازی روابط با اسرائیل امضاء کند. رژیم صهیونیستی برای اولین از سوی یک کشور مسلمان به رسمیت شناخته می‌شد و این برای صهیونیست‌ها بسیار حائز اهمیت بود.


نشست سه جانبه «انور سادات»، «مناخم بگین» و «جیمی کارتر» در کمپ دیوید

توافق اسلو

در ۱۳ سپتامبر ۱۹۹۳ و شش ماه پس از مذاکرات محرمانه در شهر اسلو، پایتخت شهر نروژ توافقی میان سازمان آزادیبخش فلسطین (ساف) و رژیم اسرائیل امضاء شد که طبق آن سازمان ساف موجودیت رژیم صهیونیستی را به رسمیت می‌شناخت و این رژیم نیز ساف را به عنوان نماینده قانونی فلسطینیان شناسایی می‌کرد.

پس از این توافق که به امضای «یاسر عرفات»  رهبر سازمان آزادیبخش فلسطین و «اسحاق رابین» نخست‌وزیر رژیم صهیونیستی رسید، سازمان ساف مقر خود را از تونس به کرانه باختری انتقال داد.

توافق وادی عَربه

کمتر از یک سال پس از  توافق اسلو، در ۲۶ اکتبر ۱۹۹۴ «اسحاق رابین» نخست‌وزیر رژیم صهیونیستی و «عبدالسلام المجالی» نخست‌وزیر اردن در منطقه‌ای میان اردن و فلسطین به نام «وادی عربه» جمع شدند و توافق سازش را امضاء کردند. در این مراسم «ملک حسین» پادشاه وقت اردن و «عزر وایزمن» رئیس رژیم صهیونیستی نیز حضور داشتند.


ملک حسین پادشاه اردن در حالت روشن کردن سیگار اسحاق رابین، نخست‌وزیر رژیم صهیونیستی در کاخ پادشاهی خود

توافق امارات و اسرائیل

رئیس‌جمهور آمریکا در تاریخ ۲۳ مرداد در بیانیه‌ای اعلام کرد رژیم صهیونیستی و امارات به توافقی برای «عادی‌سازی کامل روابط» دست پیدا کرده‌اند.

«الیاو بنجامین» مسئول دفتر هماهنگی و ارتباطات در وزارت خارجه رژیم صهیونیستی پس از آن گفت که تل‌آویو طی ربع قرن گذشته روابط مخفیانه با امارات داشته و تلاش‌های دیپلماتیک فراوانی در راستای روابط با ابوظبی انجام داده تا توانسته توافق عادی‌سازی روابط را به دست بیاورد.


هیأت اسرائیلی در فرودگاه ابوظبی

توافق بحرین و اسرائیل

جمعه گذشته دونالد ترامپ از توافق سازش میان بحرین و رژیم صهیونیستی خبر داد تا بحرین چهارمین کشور و پنجمین نهاد عربی باشد که تن به سازش با این رژیم می‌دهد.

به گفته منابع اسرائیلی، یک روز پس از اعلام توافق سازش از سوی امارات، مقامات بحرین نیز با آمریکایی‌ها تماس گرفته و گفته‌اند که نفر بعدی باید آن‌ها باشند.

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*

code

کلید مقابل را فعال کنید