کد خبر: 17808

تاریخ انتشار: شهریور ۱۹, ۱۳۹۷

چرا اسرائیل از پذیرش مسئولیت حملات به سوریه شانه خالی می‌کند؟!

پذیرش مسئولیت حملات از سوی اسرائیل یعنی جنگ تمام عیار و این چیزی است که هم اسرائیل از آن باخبر است و هم ایران.   به گزارش مدار شرقی، باگذشت هفت سال از ناآرامی‌ها در سوریه و در سه سال منتهی به سال ۲۰۱۸ میلادی، حملاتی به برخی مقرهای نظامی و پژوهشی سوریه انجام شده است […]

پذیرش مسئولیت حملات از سوی اسرائیل یعنی جنگ تمام عیار و این چیزی است که هم اسرائیل از آن باخبر است و هم ایران.

 

به گزارش مدار شرقی، باگذشت هفت سال از ناآرامی‌ها در سوریه و در سه سال منتهی به سال ۲۰۱۸ میلادی، حملاتی به برخی مقرهای نظامی و پژوهشی سوریه انجام شده است که می‌توان از آن‌ها با عنوان «حملات نامرئی» یاد کرد؛ حملاتی که تاکنون کسی مسئولیت آن‌را برعهده نگرفته است اما برخی رسانه‌های اسرائیلی و غیراسرائیلی این حملات را مرتبط با اسرائیل دانسته‌اند، این در حالی است که مقامات اسرائیل تقریباً هیچ‌گاه بر انجام این عملیات‌ها صحه نگذاشته و هر بار از پذیرش آن سر باز زده‌اند.

به گزارش هاکاریا ۲۰۴۰، حملات نامرئی تا سال گذشته که پدافند هوایی ارتش سوریه توانست منشاء این عملیات‌ها را ردیابی کند در هاله‌ای از ابهام قرار داشت اما با تعقیب جنگنده‌های اسرائیلی از سوی این پدافند، مشخص شد عامل حملات نامرئی کسی نیست جز اسرائیل؛ بااین وجود بازهم مقامات اسرائیلی هیچگاه به طور رسمی مسئولیت حملات به پایگاه‌های نظامی و پژوهشی سوریه را بر عهده نگرفتند.

تنها چیزی که مقامات اسرائیل و در رأس آن‌ها بنیامین نتانیاهو هر روز تکرار می‌کنند تلاش برای جلوگیری از حضور و تثبیت ایران در سوریه و تهدید به مقابله تمام عیار با این حضور است تا جایی که این تهدیدها همواره به صورت علنی مبنی بر حمله به مقرهای نظامی ایران در سوریه از سوی مقامات ارتش و همچنین کابینه اسرائیل بیان می‌شود. تقریبا روزی نیست که تهدیدها علیه ایران در سوریه از زبان مقامات اسرائیلی شنیده نشود با این وجود نتانیاهو به همه وزرای کابینه خود و مقامات ارتش دستور داده مسئولیت هیچ یک از حملات به سوریه را برعهده نگیرند.

پذیرش مسئولیت حمله از سوی اسرائیل، مجوز اقدام متقابل به طرف مقابل را خواهد داد و از آنجایی که سیاست راهبردی اسرائیل همیشه مبتنی بر ضربه‌های برق‌آسا و پرهیز از حملات تمام عیار بوده است می‌توان اینگونه برداشت کرد که اقدامات اخیر اسرائیل و عدم پذیرش مسئولیت آن‌ها حرکت در مسیر تعیین شده براساس سیاست راهبردی این رژیم است. نمونه بارز این سیاست را می‌توان در خرید جنگنده‌های پرهزینه F-35 از آمریکا مشاهده کرد، جنگنده‌هایی پرهزینه که نسبت به انواع قبلی خود نه تنها از چابکی اف-۱۶ در آن‌ها خبری نیست بلکه در قدرت نیز به پای اف-۱۸ نیز نمی‌رسد با این حال ویژگی مهم این جنگنده‌ها در راستای سیاست راهبردی اسرائیل یعنی حملات برق‌آساست. این جنگنده رادارگریز توان تشخیص حرارت راکت‌هایی که حتی تا فاصله ۱۰۰ کیلومتری به سویش پرتاب می‌شوند را دارد و همین قدرت مانور در جهت حملات برق‌آسا را به این جنگنده می‌دهد.

بنابراین پذیرش مسئولیت حملات از سوی اسرائیل یعنی جنگ تمام عیار و این چیزی است که هم اسرائیل از آن باخبر است و هم ایران؛ از این جهت اسرائیل گرچه مقابله با حضور ایران در سوریه را هدف خود قرار داده اما می‌داند پذیرفتن مسئولیت، تبعات زیادی علیه منافع اسرائیل در پی خواهد داشت.

حملات سه سال گذشته اسرائیل را باید به نوعی حملات هشدارگونه این رژیم قلمداد کرد، حملاتی که اسرائیل ترجیح می‌دهد همچنان «نامرئی» و در هاله‌ای از ابهام باقی بماند.

Likes(0)Dislikes(0)
ارسال دیدگاه

*

code

logo-samandehi