تهران
کد خبر:25727
پ

ساختار قدرت در کویت؛ از ولیعهد کویت چه می‌دانیم؟

ولی‌عهد ۸۳ ساله کویت که در عمل اداره این کشور را در دست گرفته به گفته منابع آگاه، هم اکنون رقیبی برای خود نمی‌بیند و قدرت اول کویت پس از امیر محسوب می‌شود.   به گزارش مدار شرقی، «صباح الاحمد جابر الصباح» امیر ۹۱ ساله کویت روز گذشته (یکشنبه) به علت آن‌چه انجام آزمایش‌های روتین […]

ولی‌عهد ۸۳ ساله کویت که در عمل اداره این کشور را در دست گرفته به گفته منابع آگاه، هم اکنون رقیبی برای خود نمی‌بیند و قدرت اول کویت پس از امیر محسوب می‌شود.

 

ولی عهد کویت

به گزارش مدار شرقی، «صباح الاحمد جابر الصباح» امیر ۹۱ ساله کویت روز گذشته (یکشنبه) به علت آن‌چه انجام آزمایش‌های روتین پزشکی گفته شد، در بیمارستان بستری شد و برادر ناتنی وی «نواف الاحمد جابر الصباح» بعنوان ولی‌عهد کویت اداره امور را در دست گرفت. فردی که علی‌رغم تأثیرگذاری بالای وی در امور داخلی و خارجی کویت، کمتر به وی پرداخته شده است.

به نوشته وبگاه الخلیج اونلاین، شیخ نواف ۸۳ ساله در سال‌های متمادی گذشته مناصب امنیتی، و نظامی در کویت بر عهده داشته و به نوشته این وبسایت از چهره مقبولی در میان مردم این کشور داراست.

او یکی از مؤسسین کویت در دوره پس از استقلال به شمار می‌رود. شیخ نواف متولد ۲۵ژوئن ۱۹۳۷ و ششمین فرزند «احمد جابر المبارک الصباح» است. طبق یک قانون نانوشته، برادران کوچک‌تر به جای فرزندان منصب ولی‌عهدی را بر عهده می‌گیرند و از زمان استقلال کویت از انگلیس در سال ۱۹۶۲ این روند تکرار شده است.

در سال ۱۹۶۱ زمانی که ۲۴ سال داشت به عنوان حاکم منطقه «حولی» گمارده شد و تا سال ۱۹۷۸ در این سمت بود و پس از آن عهده‌دار وزارت خانه‌های کشور، دفاع، امنیت، امور اجتماعی و کار، ریاست گارد ملی بود و در نهایت نخست‌وزیر و وزیر کشور شد تا به ولی‌عهدی رسید.


«شیخ نواف» در کنار «صباح الاحمد جابر الصباح»

شیخ نواف از سال ۲۰۰۶ که ولی‌عهدی کویت را بر عهده گرفت، تلاش کرد در وزارت دفاع، کشور و گارد ملی تغییراتی به وجود آورد و دست به نوسازی سازمان‌های امنیتی و نطامی و خرید سلاح و آموزش نیروها به خصوص پس ا اشغال کویت در سال ۱۹۹۰ کرد. از وی به عنوان پدر معنوی نهادهای امنیتی و نظامی کویت نیز یاد می‌شود.

تبدیل منطقه خشک و بیابانی «حولی» به یک مرکز فرهنگی و اقتصادی از موفقیت‌های وی محسوب می‌شود.

سیاست خارجی وی نیز خارج از روند سنتی پیش گرفته شده در کویت نیست. سیاستی بر مبنای کاهش حداکثری تنش با همسایگان و میانجیگری میان کشورها که در این مورد نیز «نواف الاحمد جابر الصباح» بارها هیأت کویتی برای میانجیگری میان قطر و دولت سعودی و امارات را رهبری کرده است.

ساختار قدرت در کویت

کویت با وجود ادعاهای ارضی عراق در قبال آن، در سال ۱۹۶۱ استقلال خود را از انگلیس به دست آورد و در سال ۱۹۶۲ و در دوره حکومت امیر «عبدالله السالم الصباح»  قانون اساسی آن تصویب شد و این کشور دارای یک مجلس قانونگذاری ۵۰ نفره گردید.

«شیخ جابر الاحمد الصباح» که از سال ۱۹۷۷ تا ۲۰۰۶ حکمرانی کویت را در دست داشت در این سال درگذشت و به دنبال آن «شیخ سعد العبدالله السالم الصباح» جانشین امیر متوفی شد؛ اما به علت شرایط جسمانی بیش از هشت روز در این منصب نبود و برادرش «صباح الاحمد الجابر الصباح» امیر کنونی کویت جای او را گرفت.

 امیر کویت در راس هرم قدرت در کشور است و قوه مقننه و مجریه زیر نظر وی اداره می‌شوند. وی جانشین خود و نخست‌وزیر را تعیین می‌کند و با مشاوره و رایزنی نخست‌وزیر، وزیران را تعیین و برکنار می‌کند.

امیر کویت حق صدور قوانین و اجرای آن را دارد. وی همچنین می‌تواند کارکنان نظامی و غیرنظامی و دیپلمات‌ها را از کار برکنار کند. امیر کویت همچنین وظیفه عفو و تخفیف مجازات محکومین را دارد.

در سال ۲۰۰۳ امیر کویت، شیخ صباح الاحمد را به نخست‌وزیری این کشور تعیین کرد و برای نخستین بار از زمان استقلال آن، مقام ولیعهدی و سمت نخست‌وزیری از هم تفکیک شدند. و این امر باعث شد شورای قانونگذاری (پارلمان) حق بازخواست دولت را داشته باشد.

دولت پنهان و رقابت قدرت در کویت

نکته قابل توجهی که در بررسی فضای حکمرانی در کویت، باید بدان توجه کرد، وجود یک «دولت پنهان» که مجموعه‌ای از خاندان ثروتمند و پر نفوذ را در بر می‌گیرد، است. همانند بسیاری از کشورهای عربی همچون مصر و اردن و امارات جلب حمایت دولت پنهان تأثیر بالایی در پیمودن مسیر موفقیت یا شکست دارد.

در کویت البته شخص امیر و ولی‌عهد به طور معمول به دور از رقابت‌ها و کشمکش‌های میان دولت پنهان با مسئولان حکومتی هستند؛ اما در این میان باید از «ناصر صباح الاحمد» فرزند ارشد امیر کنونی کویت و وزیر دفاع این کشور یاد کرد که به گفته منابع آگاه به علت در افتادن و اختلاف با دولت پنهان، شانس کمی برای به قدرت رسیدن و به دست گرفتن ولایت عهدی کویت را دارد.


ناصر صباح الاحمد فرزند ارشد امیر کویت

خاندان «الغانم»، «بودی»، «الخرافی»، «الحمیضی» و «المرزوق» و چند خانواده ثروتمند و صاحب نفوذ در کویت، هستند که مجموعه‌ای از کسب و کارها و رسانه‌ها را در مالکیت خود دارند و بسیاری از نمایندگان پارلمان نیز خود را وامدار این خاندان می‌دانند.

در این میان «شیخ نواف» از جایگاه قدرتمندی در کویت بهره می‌برد و بر خلاف «ناصر صباح الاحمد» برادر زاده خویش، روابط خوبی نیز با خاندان یاد شده دارد. علاوه بر این همان گونه که گفته شد وی اشراف و تسلط خوبی بر وزارتخانه‌های دفاع و کشور دارد و بسیاری نفوذ او را در وزارت دفاع بیش از «ناصر الاحمد» که هم اکنون در رأس این وزارتخانه قرار دارد، می‌دانند.

از سوی دیگر فرزندان «شیخ نواف» در وزارت کشور دارای مناصب عالیه هستند و عملا کنترل این وزارتخانه را در دست دارند.

در پایان باید گفت با احتمال زیاد با توجه به جابه جایی قدرت در میان برادران و کهولت سن آن‌ها، کویت نیز در آینده‌ای نه چندان دور شاهد شرایطی همچون عربستان سعودی باشد و فرزند یکی از برادران با قطع این روند به حکومت برسد؛ هرچند کویت نشان داده است که در عرصه تلاش برای دوری از تنش داخلی و خارجی قابل مقایسه با عربستان سعودی نیست.

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*

code

کلید مقابل را فعال کنید