آیا ترامپ بیشتر از سوریه بر روی عراق متمرکز می شود ؟

تحلیلگر و نویسنده ترک معتقد است به علت حضور فعال روسیه در مسئله سوریه، احتمالا ترامپ موضوع سوریه را به روسها می سپارد و بیشتر در عراق که روسیه حضور کم رنگی دارد، متمرکز خواهد شد.

به گزارش مدارش شرقی، «اونال چویکوز» نویسنده ترک در روزنامه حریت، نوشت: «ترامپ» رئیس جمهوری خواهد بود که مانند آمریکا در کل دنیا تاثیر زیادی خواهد گذاشت. در سخنرانی مراسم سوگند خود هم بر این موضوع اشاره داشت و همانطور که انتظار می رفت ترسهایی که جهانیان ازسیاست های احتمالی وی داشتند را هم تایید کرد.علاوه بر ترس، این سوال مطرح می شود که آمریکا در خاورمیانه که مهمترین موضوع برای ترکیه است، چه سیاستی را دنبال خواهد کرد؟
وی ادامه می دهد: در دو روزی که از شروع کار ترامپ می گذرد، او سرنخ‎های اساسی در خصوص سیاست گذاری خود را به اطرافیان و سیاستمداران داده است.
از سخنرانی مراسم سوگند شروع کنیم. یکی از جمله هایی که در صحبتهای او توجه همه را به خود جلب کرد این بود: اسلام گرایان افراطی، تروریست هستند. او گفت که برای نجات دادن دنیا از شر این بلا، توافق های قدیمی را تقویت و توافق های جدید را ایجاد خواهیم کرد. این جمله به این معناست که در خاورمیانه مبارزه علیه داعش ادامه خواهد داشت.
اما اینکه ترامپ می گوید اسلام گراها تروریست هستندو توجه به بیانیه های قبلی اش درباره مسلمانان، می توان نتیجه گرفت که روزهای سختی در انتظار مسلمانان آمریکایی است. اوباما درباره اینگونه مسائل از جملات بهتری استفاده می کرد.
اولین مهمان رسمی «ترامپ» ، «بنیامین نتانیاهو» رئیس جمهور اسراییل است. انتظار می رود «ترامپ» در طول این دیدار بحث انتقال سفارت آمریکا در تل‌آویو را به اورشلیم مطرح کند. چون او قبلا این را بیان کرده بود.
شکی نیست که دولت «اوباما» در روابط با اسرائیل فاصله خود را حفظ کرده بود و سرد بود. وقتی آمریکا به جای رد کردن تصمیم شورای امنیت سازمان ملل، برای متوقف کردن ساخت شهرک های جدید در فلسطین توسط اسرائیل، رای ممتنع داد، چگونگی روابط دولت« اوباما» با اسرائیل را به طور واضح بیان می کند.
این نویسنده ترک در ادامه آورده است: اما «ترامپ» معتقد بود که آمریکا این تصمیم را باید رد کند.« ترامپ» با دادن سیگنال هایی نشان می دهد به دنبال پیروی از سیاست های اسرائیل است، با شعارهای ضد ایرانی اش نشان می دهد که قرار است سیاستهایی که در دوره «اوباما» اسرائیل را ناامید کرده اند، تغییر دهد.
دیدار ترامپ از سازمان اطلاعات مرکزی (سیا) در روز اول کاریش و سخنرانی او در آنجا و جمله هایش درباره عراق کاملا قابل توجه بود. او گفت: نفت را در عراق، آمریکا در دست نگرفته است و داعش با درآمدهای نفتی که از این طریق به دست آورده، ادامه حیات می دهد. آمریکا باید این اشتباه را جبران کند و در اداره نفت عراق نقشی داشته باشد.
در کل اگر بخواهیم رویکرد ترامپ درباره خاورمیانه را خلاصه کنیم اینگونه می توان گفت: مبارزه علیه داعش، سهم خواهی از نفت عراق، مخالفت با ایران و حمایت از اسرائیل. اگر اینگونه نگاه کنیم می بینیم که سوریه در صف اول سیاست خارجی جای نگرفته است. اینکه در جلسه آستانه هم تنها سفیر آمریکا برای نظارت حضور خواهد داشت، فکر دیگری را به ذهن نمی آورد.
می توان به موضوع از لحاظ جهانی و روابط روسیه و آمریکا هم نگاه کرد. حضور روسیه در سوریه و ملاقات ها در نشست صلح، در چنین سطح پیشرفته ای باعث می شود تا آمریکا بر روی عراق که روسیه در آن نیست متمرکزتر شود.
دولت ترکیه هم انتظار می رود تا آمریکا سیاست خود را تغییر دهد و باید گفت دولتمردان ترکیه معتقدند که چون ترکیه سیاست اعتراضی خود نسبت به «بشار اسد» را به اندازه کافی تغییر داده است، حالا هم نوبت آمریکاست تا سیاست خود را در قبال حزب کارگزان کردستان (پ.ک.ک) و حزب کردی اتحاد دموکراتیک سوریه تغییر دهد.
اگر ترکیه سیاست خود را درباره سوریه با توجه به شرایط جدید تطبیق داده، این را باید به عنوان یک ضرورت در راستای منافع ملی آن کشور دانست. اینکه آمریکا در سوریه چه سیاستی خواهد داشت و به حمایت از کردهای شمال این کشور خاتمه خواهد داد یا نه را زمان نشان خواهد داد.
اگر این جمله « ترامپ» که گفته روابط قدیمی را تقوقت می کند ،اینگونه معنی کنیم که این حمایت ادامه خواهد یافت، باید گفت که با سختی های بزرگی روبرو خواهیم شد. حتی در آمریکا کسانی هستند که طرفدار حمایت نظامی و تسلیحاتی مستقیم به پ.ک.ک و کردهای سوریه هستند. روابط متحدانه بین ترکیه و آمریکا در پانزده سال اخیر امتحان های سختی را پس داده که درباره خاورمیانه بوده اند.
دو دیدگاه در معادله عمومی این امتحان ها وجود دارد:
دیدگاه اول: ترکیه در پروژه بزرگ خاورمیانه ای آمریکا، نقش خود را آن گونه که در نظر گرفته شده بود ایفا نکرد، و این موضوع تاثیر منفی در روابط دو کشور گذاشت.
دیدگاه دوم: تغییر کردن سیاست های ترکیه در خاورمیانه از برنامه های کاربردی سکولار، بی طرف، بر اساس قوانین بین المللی، به دنبال منافع ملی و سیاست واقعی به برنامه های مذهب گرا، یک طرفه و نگاه ایدئولوژیک به مشکلات خاورمیانه است.
در هر صورت در دوره ای که پیش رو داریم معلوم است که روابط ترکیه و آمریکا در یک معادله در شرایط خاص و وابسته به خواسته ها و انتظارات ادامه خواهد داشت و گرمی در روابط دوجانبه پیشرفت قابل توجهی نخواهد داشت و اینکه در نظر بگیریم روابط آمریکا و ترکیه در معادله روابط دو کشور با روسیه نیز قرار دارد مسئله پیچیده تر می شود.