ابوالقاسم دلفی در یادداشتی می‌نویسد: باید در نظر داشت که فرصت طلبی های آنکارا در بهره برداری لازم از تحولات منطقه ‌ای و به خصوص ادعاهای رجب طیب اردوغان رئیس جمهوری ترکیه در ابراز تمایل برای کمک به اوضاع اقتصادی نابسامان لبنان را نباید از نظر دور داشت، و در حالی که اوضاع اقتصادی ترکیه در شرایط ناگواری به سر می برد، همگان بر واهی بودن ادعاهای اردوغان برای کمک به لبنان برای خروج از بحران واقف هستند.

پارسا جعفری در یادداشتی می‌نویسد: واضح است که دشواری‌های چند بعدی روابط ایران و عربستان که امروزه در پرونده‌های متعدد منطقه ای از افغانستان و پاکستان گرفته تا عراق،بحرین،یمن،سوریه،لبنان و حتی تا مصر و سودان که آنها را رویاروی یکدیگر قرار داده به‌سادگی قابل حل نیستند، اما با این‌ وجود می‌توان امیدوار بود که با تنش زدایی و بین دو کشور، مسائل گام‌به‌گام حل شوند.

احمد نقیب زاده معتقد است که احیای مناسبات ایران و عربستان سعودی می‌تواند به توازن بخشی و نفوذ هر چه بیشتر و بهتر ایران در منطقه خاورمیانه کمک کند.

تحلیل بلومبرگ این است که در روابط بین عربستان سعودی و امارات متحده عربی، «عقل سلیم در حال ناپدید شدن است» و طرفین وارد مرحله رقابت بر سر رهبری منطقه ای شده اند. این شبکه خبری همچنین می نویسد که روابط بین محمد بن سلمان و محمد بن زاید، دو ولیعهد عربستان و امارات، که روزگاری بسیار دوستانه بود رو به تیرگی نهاده است.

علاوه بر پاکستان، تنها دو دولت حکومت طالبان را که از سال ۱۹۹۶ تا اواخر سال ۲۰۰۱ به عنوان «امارت اسلامی افغانستان» حکومت می کرد را به رسمیت شناختند و این دو کشور عربستان سعودی و امارات متحده عربی بودند. اکنون که طالبان تقریباً تمام افغانستان را تحت کنترل خود درآورده کشورهای عضو شورای همکاری خلیج فارس از وضعیت کنونی در افغانستان نگران هستند، زیرا احتمال وقوع یک جنگ داخلی وسیع در افغانستان برای کشورهای حاشیه خلیج فارس بسیار خطرناک است.

بغداد شاهد حضور مقامات رده بالای کشورهای همسایه است تا اختلافات را کنار بگذارند و برای ثبات و صلح قدمی بردارند. اما ایا ابتکار الکاظمی به نتیجه ای خواهد رسید؟

با توجه به مرز مشترک تقریبا هزار کیلومتری بین ایران و افغانستان سابقه روابط آشفته بین ایرانی ها و جنگچویان مسلمان سنی از جمله طالبان، این کشور ممکن است به محل بعدی رقابت ایران و عربستان سعودی تبدیل شود.

حسن حمزه در یادداشتی می‌نویسد: محمد بن سلمان نسبت به مسائل منطقه متفاوت فکر می‌کند. وی علاقه بیشتری به ایجاد یک رابطه چندوجهی با محوریت شورای همکاری خلیج‌فارس دارد که تنها متکی به یک متحد که قبلاً امارات متحده عربی بود نیست؛ بلکه در نگاه بن سلمان سیاست جدید بر اساس یک شبکه گسترده‌تر از اتحادها تشکیل ‌شده که منافع عربستان را دنبال می‌کند.

ایران در محاصره کشور‌هایی است مانند خودش، کشور‌هایی که نه اقتصاد توسعه یافته‌ای دارند و نه الگوی توسعه محسوب می‌شوند. بسیاری می‌گویند شرایط ما نتیجه جبر جغرافیایی و بودن در خاورمیانه است. شاید اگر ایران به جای عراق و افغانستان، همسایه کشور‌های اروپایی بود، ناگزیر از توسعه بود. آیا واقعا چنین است؟ همسایه سرسخت چه فوایدی برای یک کشور دارد؟

تغییر شرایط در واشنگتن غیرقابل انکار است: خاورمیانه دیگر اولویت اصلی ایالات متحده نیست. خروج آمریکا از منطقه با خروج نیروها از افغانستان و کاهش تعهدات نظامی در قبال عراق، اردن، کویت و عربستان سعودی و تمرکز بیشتر بر چین و روسیه مشهود است. در همین حال، یکی از بهترین فرصت ها برای ثبات خاورمیانه در میانه خروج آمریکا از منطقه، مذاکرات نوظهور بین ایران و عربستان سعودی است. ریاض و تهران، هر دو، دلایل خوبی برای حل اختلافات دیرینه خود دارند.