ایران و ترکیه، انگیزه ها و خط مشی های مشابهی را در کشورهای عربی دنبال می کنند ولی هر کدام از آنها نگران افزایش نفوذ طرف مقابل است. تحولات اخیر در منطقه «سنجار» عراق، رقابت بین آنها را نمایان کرد.

خدایار سعیدوزیری در یادداشتی می‌نویسد: ترکیه با کنار گذاشتن رویکرد سابق خود و تلاش برای گسترش نفوذ راهبردی در منطقه و فراتر از آن، در آینده با چالش‌های بیشتری مواجه خواهد بود و در عین حال بیش از گذشته به دنبال منابع انرژی خواهد بود از جمله از طریق همکاری و مشارکت با کشورهای حاشیه مدیترانه و امکان برداشت از منابع گازی زیربستر این دریا و از سوی دیگر از آنجایی که چندان امیدی به عضویت در اتحادیه اروپا در چشم‌انداز کوتاه مدت خود ندارد، سعی خواهد کرد نقشی واسط را بین شرق و غرب و مشخصا روسیه و اروپا و ایالات متحده بازی کند که این امر به معنای راه رفتن بر لبه‌ تیغ خواهد بود،

اردوغان پس از جلسه کابینه روز پنجشنبه گفت ترکیه آماده مذاکره با طالبان است. سهیل شاهین، سخنگوی طالبان نیز روز جمعه اعلام کرد: برای ما ترکیه بازیگر بسیار مهمی در سطح جهان و در امت اسلامی است و همچنین از جایگاه ویژه ای برخوردار است. ما بیش از هر کشور دیگری به دوستی و حمایت ترکیه نیاز داریم.

به گفته اردمیر، با این حال، انتخاب رئیس جمهوری جدید آمریکا و همچنین تلاش های سریع وی برای دستیابی به توافق با ایران، موضع آنکارا را تغییر داده است.

پناهجویان افغان در سفری پر مخاطره و چند هفته ای را از کشور خودشان که بار دیگر به دست طالبان افتاده با پای پیاده از ایران می گذرند به امید اینکه بتوانند از مرز مشترک کشور همسایه با ترکیه بگذرند و شاید به اروپا راه یابند و زندگی به دور از جنگ و خونریزی در سرزمین مادری خود را تجربه کنند. اما با افزایش شمار این پناهجویان غیرقانونی و مشکلات پذیرش مهاجرت برای کشورهای ایران و ترکیه که هر دو با مشکلات اقتصادی و همه گیری کرونا دست و پنجه نرم می کنند، سفر بسیاری از این افغان ها به بن بست می خورد. ترکیه در تلاش برای مقابله با ورود غیرقانونی این افغان ها در مرز خود با ایران دیواری سه متری ساخته و بر فراز دیوار سیم های خاردار نصب کرده است.

ایران در محاصره کشور‌هایی است مانند خودش، کشور‌هایی که نه اقتصاد توسعه یافته‌ای دارند و نه الگوی توسعه محسوب می‌شوند. بسیاری می‌گویند شرایط ما نتیجه جبر جغرافیایی و بودن در خاورمیانه است. شاید اگر ایران به جای عراق و افغانستان، همسایه کشور‌های اروپایی بود، ناگزیر از توسعه بود. آیا واقعا چنین است؟ همسایه سرسخت چه فوایدی برای یک کشور دارد؟

بسیار مهم است که در سیاست خارجی باعث ترس شرکای خود نشویم، دشمن تراشی نکنیم و از کارها و گفته هایی که باعث اتحاد رقبا می شود تا حد ممکن پرهیز کنیم. به طور قطع، هرچیزی که احتیاج باشد باید برای حفظ حقوق و امنیت خود انجام دهیم. اگرچه باید گفت که موثرترین راه برای حفظ منافع ملی یک سیاست عاقلانه، منسجم و و عاری از انگیزه های ایدئولوژیکی و ارتجاعی است. در غیر این صورت، کشور و منافع ملی ما زیان خواهد دید.

چند سالی است که آمریکا به جای دولت و مردم افغانستان تصمیم می گیرد و تصمیم های خود را به اجرا می گذارد و با تجربه و خطا این کشور را به عرصه آزمایش سیاست های مختلف و حتی سلاح های جنگی تبدیل نموده است.

در حال حاضر، ترکیه آمادگی دارد تا نقش کلیدی در تامین امنیت پس از خروج نیروهای امریکایی ایفا کند. ایران و ترکیه به عنوان دو کشور کلیدی در منطقه قادر هستند، در احیای صلح در افغانستان کمک کنند. اتحاد آنکارا و تهران نه فقط به افغانستان، بلکه به کل بشریت کمک خواهد کرد.

چند سالی است که آمریکا به جای دولت و مردم افغانستان تصمیم می گیرد و تصمیم های خود را به اجرا می گذارد و با تجربه و خطا این کشور را به عرصه آزمایش سیاست های مختلف و حتی سلاح های جنگی تبدیل نموده است.