مدار شرقی- امروز می‌توان گفت که طالبان اکثریت جغرافیای افغانستان را گرفته است. درباره روند قدرت گرفتن طالبان و آینده‌ی آن تحلیل‌های بسیاری انجام شده است. مساله محوری این یادداشت، ...

حوادث افغانستان که می‌توان گفت بحث روز در میان افکار عمومی و محافل سیاسی کشورهای خاورمیانه می‌باشد، در میان مردم عراق نیز مورد استثناء واقع نشده است.

درخصوص دیدار عبدالفتاح عبدالمقصود نویسنده مصری از ایران در ادامه بخوانید.

شکست حزب اسلام‌گرایان مراکش ظاهرا سقوط آخرین قطعه از دومینوی شکست‌های اسلامگرایان در شمال آفریقا بود که بعداز بهار عربی یکی‌یکی به قدرت رسیده و از دور خارج شده بودند. این ظهور و افول نه اولین و نه آخرین مورد از فعالیت‌های سیاسی اسلامگرایان در شمال آفریقا بوده است؛ اما تجربیات این شکست‌ها اگر مورد استفاده قرار بگیرد موجب خیزش ققنوس‌های قدرتمندی از گروه‌های اسلامی در این منطقه خواهد شد.

وقتی می­خواهیم جریان­شناسی کنیم، باید بدانیم جریانات از دل وقایع تاریخی بیرون می­‌آید یعنی جریان سیاسی متاثر از جریان تاریخ است و البته بر جریان تاریخ تاثیرگذار است. اگر بخواهیم مروری بر جریانات سیاسی داشته باشیم باید خیلی مختصر و گذرا دوره­های اصلی تاریخ افغانستان را بدانیم. در ادامه در این خصوص بیشتر بخوانید.

ماندانا تیشه یار در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می نویسد: اینک در آستانه سده ای نو ایستاده ایم و ققنوس وار سر از میان دشواری های بسیار برآورده ایم و هنوز بارقه های امید برای ساختن فردایی بهتر دل و جانمان را گرم می کند «که آتشی که نمیرد، همیشه در دل ماست».

انسان شناسى يكى از شاخه هاى علوم انسانى است كه خود شامل چندين زيرشاخه است مثل انسان شناسى فيزيكی، باستان شناسی و انسان شناسى فرهنگى كه انسان شناسى فرهنگى گسترده ترين شاخه انسان شناسى براى محققان جهان عرب و به ويژه در لبنان است.

بیش از یک دهه از قتل رهبر سابق لیبی، معمر قذافی می‌گذرد، و کشور لیبی هنوز در اوج تحولات سیاسی است. برای هنرمندان جوانی که امروز در لیبی کار می‌کنند، این کشور محیطی پر از درگیری و منازعه دارد و به همین دلیل چالش‌برانگیز است. یکی از مهم‌ترین چالش‌های هنرمندان جوان فشار اقتصادی است، چراکه [در این شرایط] بقا از هنر مهم‌تر است.

نصیر مشایخ در یادداشتی می نویسد: اگر ثمره ی سالها مبارزه و تلاش و آرمانخواهی این دو ملت، به دست آوردن شاهد «قانون اساسی» بود، اما آرزوی نگاشته شده و ثبت شده در این قانون، تنها «اسلامی بودن» نبود. «جمهوریت» نیز به عنوان رکن دوم حکمرانی در این دو کشور در هر دو قانون اساسی، خواسته تاریخی این دو ملت بوده است. از همین رو، در مقدمه و ماده و اصل اول قوانین اساسی ایران و افغانستان، جمهوری بودن شکل حکومت به عنوان رکن پایه ای و تغییر ناپذیر بیان شده است.

شهیندخت ملاوردی در یادداشتی می‌نویسد: با بیش از ۹۰۰ کیلومتر مرز مشترک و با تکیه بر سالیان دیرین همبستگی زبانی، قومی، سرزمینی، تاریخی و دینی، ایران و افغانستان، دو همراه جدایی‌ناپذیر در گذر تاریخ بوده‌اند؛ گواه آن، اکتشاف بقایای تمدن کهن در منطقه «داشلی»، در جوار «مزار شریف» است که قدمت آن، به ۱۵۰۰ سال پیش از میلاد بازمی‌گردد و در آن، بقایای ‌سفالینه و ابزارهای برنزی وارداتی از ایران باستان کشف شده است. کتاب «اوستا»، از متون کهن «آئین زرتشت»، به نواحی شمال سرزمین افغانستان چون «بلخ» اشاره دارد که برخی مورخان، آن را ‌مبداء این آئین می‌دانند.