ایران که قصد داشت با 67 هیئت تجاری و اقتصادی در نمایشگاه جهانی اکسپو شرکت کند در سایه کارشکنی برخی مسئولین ممکن است این فرصت استثنائی را برای گسترش تجارت بین المللی را از دست بدهد.

قیمت هر بشکه نفت برنت، با ۰.۲۷ درصد رشد به ۷۰.۵۷ دلار بازگشت.

عربستان سعودی، کویت و امارات متحده عربی، سه صادرکننده اصلی اوپک در خاورمیانه، محموله های نفتی خود را در ماه ژوئیه به بالاترین سطح چند ماهه رساندند.

اختلافات اقتصادی دو کشور ادامه خواهد یافت حتی اگر پشت درهای بسته باشد و روزی خواهد آمد که مانند چهارم ژوئیه علنی خواهد شد یعنی روزی که نشست اوپک پلاس شکست خورد و وزیر انرژی عربستان به صورت علنی و بی سابقه‌ای از امارات شدیدا انتقاد کرد.

به نظر می رسد پتانسیل عظیم اقتصاد ایران در کوتاه مدت توسط اکثر شرکت های کشورهای اروپایی نادیده گرفته شود. با این وجود، اروپایی ها باید دیپلماسی اقتصادی خود را گسترش دهند و شرکت هایی که تجارت با ایران را از سر می گیرند مستحق پشتیبانی کامل کشورهای خود هستند. بدون آن، چهره های طرفدار توافق در داخل ایران برای دفاع از حفظ توافق در بلندمدت با دشواری روبه رو خواهند شد.

کشورهای اوپک پلاس توافق کرده اند که تولید نفت خود را تا پایان سال جاری تا سقف ۴۰۰ هزار بشکه در روز افزایش دهند.

شرکت ملی نفت ایران قیمت فروش رسمی همه گریدهای نفتی خود به مقصد آسیا در ماه میلادی آینده را ۷۵ تا ۸۰ سنت در هر بشکه نسبت به ژوییه افزایش داد.

ابوظبی برای مدتی طولانی سعی کرد تا سیاستی منافقانه را در قبال ریاض به نمایش بگذارد؛ از طرفی خود را برادر کوچک‌تر خطاب کرد و در مشکلات عربستان را جلو انداخت و از طرفی نیز هر جا منافعی در تضاد با ریاض داشت، بدون درنگ اقدام کرد.

ایالات متحده دوست دارد در بازارهای فزاینده گاز آسیا با ایران (و البته قطر) رقابت و ایران را از دور خارج کند و مانع از نمایان شدن آن به عنوان یک بازیگر اصلی انرژی در آسیا شود و روند بهبود اقتصادی آن را به تعویق اندازد که این مساله از نظر ژئوپلیتیک و اقتصادی منطقی است. اینکه از ایران وجهه یک شریک انرژی پر خطر بسازد نیز در راستای همین هدف بوده است.

وزرای دارایی آمریکا و کره جنوبی توافق کردند درخصوص دارایی های مسدود شده ایران در سئول با یکدیگر همکاری کنند.