تحولات اخیر نشان می‌دهد که خاورمیانه وارد مرحله‌ای تازه از رقابت‌های نظامی و دیپلماتیک شده است.

ادغام بانک آینده در بانک ملی ایران، اگرچه به‌ظاهر راهکاری برای مهار بحران بود، اما در واقع نشانه‌ای از بحران عمیق‌تری در ساختار بانکی کشور است؛ بحرانی که تبعات آن می‌تواند سال‌ها بر دوش مردم و اقتصاد ایران سنگینی کند.

رویکرد ترکیه در قبال شانگهای نه عضویت کامل و تعهدات گسترده، بلکه حضور به‌عنوان «شریک گفت‌وگو» بوده است؛ جایگاهی که به آنکارا امکان می‌دهد بدون هزینه‌های سیاسی سنگین، از مزایای اقتصادی این سازمان بهره‌برداری کند.

شورای ملی کرد سوریه (ENKS) برای افزایش نفوذ سیاسی میان دمشق و SDF وارد بازی جدید شده است.

در حال حاضر، جامعه بلوچ عمانی به‌عنوان یکی از گروه‌های قومی مهم در این کشور شناخته می‌شود که گرچه در سیاست رسمی چندان فعال نیست، اما در سطوح نظامی و اطلاعاتی نقشی راهبردی داری دارد.

شاید بتوان خطای راهبردی بنیادین در سیاست ایران را تقلیل دادن عمق نفوذ خود به حمایت از «بیت شیعی» و گروه‌های سیاسی همسو دانست؛ رویکردی که اگرچه در کوتاه‌مدت منافعی را تأمین کرده، اما در بلندمدت با تبدیل ایران به یک بازیگر داخلی در منازعات قدرت عراق و ایجاد تقابل با سایر گروه‌های قومی و مذهبی، عملا بهانه‌های لازم را برای پروژه‌های ایران‌هراسانه فراهم آورده است.

تام باراک در یک کنفرانس مطبوعاتی با بیان اینکه آمریکا به دنبال تغییر رژیم در سوریه نیست گفت: هر بار که در مسیر تغییر یک رژیم قدم گذاشتیم، به نتیجه نرسیدیم. ما رژیم اسد را تغییر نداده‌ایم.

جمهوری اسلامی ایران امروز در نقطه‌ای سرنوشت‌ساز ایستاده است. گذار از جنگ به صلح، یا ماندن در تله فرسایشی تحریم و تهدید، یا ورود به یک جنگ تمام‌عیار ترکیبی؛ هر یک از این سه مسیر، نیازمند تصمیمی آگاهانه، استراتژیک و تاریخی است.

"مافگەها هەواڵێن المیادین "راپۆرت دا کو هەموو نیشانەکان دەخوەنەوە سەر ئەوەی ترامپ سەرکەوتووی نەبوو لە گەیشتن بە ئامانجی ڕاگەهاندووی خو.

وەک کۆریای باکوور، هیند، پاکیستان و "ئیسرائیل" ـ کە ئەم پەیمانەیان نەقبوڵ کردووە و توانیان چەکی نوکلیاری دروست بکەن ـ هێشتا پارێزراون لە هەر هێرشی سەربازی لەلایەن وڵاتانی هەڵبژاردەی نوکلیاری.