حمله‌ی القاعده به ایالات متحده، واقعه‌ای بود که ارتش امریکا را به افغانستان کشاند، و حالا به نظر می‌رسد بیستمین سالگرد آن، به خاطر آغاز دومین امارت طالبان، در خاطره‌ها خواهد ماند. پس از آن که رئیس‌جمهوری جو بایدن اعلام کرد تمام ارتش‌های بین‌المللی تا 11سپتامبر کامل، سریع و نامشروط از افغانستان خارج خواهند شد، طالبان حملات بزرگ خود را آغار کرد و در 15 آگوست، کابل را تصرف کرد.

با روی کار آمدن دولت جدید در حوزه‌های مختلف انتظار تحول و رویکرد جدید می‌رود. از جمله این انتظارات تحول در حوزه سیاست خارجی و تعاملات منطقه‌ای و بین‌المللی است. بخش‌هایی از سیاست‌های 4 دهه‌ای ما نیازمند بازبینی و قسمتهایی نیازمند تقویت است.

چهار مطالبه‌ای که ایران از افغانستان داشته عملا مطالباتی است که خیلی نمی‌توان به آن امیدوار بود، یعنی عملا این امضاء طالبان از جنس همان امضاء جان کری است. چون به جز حرف و قول هیچ چیزی در اختیار ایران نیست برای اینکه بخواهد اهرم فشار باشد.

نماد و نشانه ها از جمله عناصر برجسته سبک زندگی لبنانی است. لبنانی ها اساسا به خاطر نظام طایفه ای و مذهبی حاکم بر جغرافیای زندگی شان، مرزهای هویتی خود را با نشانه ها، نمادها و گرافیک شهری قلمرو بندی نموده اند.

مجتبی مقصودی در یادداشتی می‌نویسد: این یادداشت ضمن اذعان بر وجود موانع و بازدارنده های تعمیق روابط فیمابین و همگرایی تمدنی، به ویژه موانع و آسیب های هیدروپولیتیک و تشتت رهبران همسو؛ اراده و سرنوشت مشترک دو ملت را در به حاشیه رانی این تنگناها و آسیب ها قطعی دیده و امیدوار است در چارچوب بصیرتی فرهنگی و تاریخی، همگرایی دو ملت و دو دولت تحقق یابد.

پاسخ به این پرسش که آیا مواضع سرکوبگرانه طالبان پس از سقوط در سال 2001 تغییر کرده است یا خیر، کلیدی است برای درک اینکه آیا دستیابی به یک صلح بالقوه با طالبان می‌تواند چشم‌انداز اجتماعی و سیاسی افغانستان فردا را به نحوی ترسیم کند که مورد قبول مردم، ایالات متحده و متحدین ناتو باشد؟

ضایعات فلزی، مواد سمی، آزبست...در بندر بیروت هزاران تن زباله بعد از گذشت یک سال از انفجار چهارم آگوست، هنوز منتظر رسیدگی هستند. چندین ابتکار عملی بین المللی تصمیم گرفته اند تا به داد دولت درمانده لبنان بیایند و امور را در دست بگیرند.

در این نوشتار به معرفی مفهوم امنیت انسانی و ابعاد هفتگانه‌ی آن و بیان وضعیت برخی از ابعاد امنیت انسانی در چند کشور از منطقه‌ی خاورمیانه، ازجمله ایران، پرداخته، سرانجام دو راهکار اساسی برای توجه به امنیت انسانی در عرصه سیاستگذاری پیشنهاد می‌شود.

عتیق الله قناعی در یادداشتی می‌نویسد: بی تردید امنیت افغانستان، امنیت ایران و منطقه خواهد بود و همچنان تقویت روابط بیشتر فرهنگی بین دو کشور، تهداب گذاری و مستحکمتر شدن این دو روابط برای نسل جدید خواهد بود تا این پیوند به مرور زمان استحکام بیشتری در خود بپروراند.

عبدالسمیع قریشی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می نویسد: کشورهای ایران و افغانستان به حکم مولفه هایی همچون جغرافیا، تاریخ، اقتصاد و فرهنگ بر همدیگر تاثیر گذاشته اند و از هم تاثیر می پذیرند.