نقش کم رنگ کردها در نشست اقوام و مذاهب

کارشناس مسائل منطقه از نقش کم رنگ کردها در نشست اخیر اقوام و مذاهب که توسط دولت برگزار شد، گفت.

به گزارش مدار شرقی، «محمد هادی فر» کارشناس مسائل منطقه در یادداشتی برای کردپرس نوشت: گردهمایی تحت عنوان «نشست اقوام و مذاهب» درنهاد ریاست جمهوری با حضور رئیس جمهور محترم و جمعی از فعالین سیاسی اقوام و مذاهب و نمایندگانی از مناطق قومی مذهبی کشور برگزار شد، از آن منظرکه این نشست مقارن با تولد نبی گرامی اسلام (ص) صورت گرفت از آن به نشست وحدتی نام برده میشود اگرچنانچه این گردهایی غیر از این تقارن صورت میگرفت میتوانست صرفا بنام نشست ریاست جمهوری با شخصیتها و جریانات سیاسی اقوام و مذاهب بدون قید وحدت نام بگیرد ولی ظاهرا از ترکیب مدعوین چنین بنظر میرسد که این یک نشست سیاسی با فعالین قومی و مذهبی بوده است. براین اساس انتظارات از این نشست متناسب با ماهیت آن قابل ارزیابی میشود. ضمن ارج نهادن به هراقدام وحدت بخشی در تمامی حوزه های اجتماعی میتوان آنرا گامی مثبت در مسیر اصلاح شئونات عمومی جامعه اسلامی محسوب نمود. هرچند کلمه وحدت در جاهای مختلف دارای تعابیر خاصی میباشد اما معنی وحدت در خصوص اقوام ومذاهب عبارت است از اتحاد بین جامعه مسلمین باحفظ هویتهای مذهبی و قومی خود در مقابل کثرت تهدیدهای خارجی و وساوس تفرقه انگیز داخلی برای نیل به یک جامعه آرمانی با هدف سعادت و سربلندی جامعه اسلامی مصداق آیه شریفه « کان الناس امه واحده»
ملاحظاتی دراین نشست وجود دارد که قابل تامل میباشد. این گردهمایی متشکل از معدودی اهل تشیع که عمدتا ازکارمندان سازمانهای ادارات مرتبطه و اکثریت اهل سنت بودند برگزار گردید همانگونه که گفته شد نشست سیاسی رئیس جمهوری با فعالین سیاسی اقوام و مذاهب کشور محسوب میگردد با این احتساب نیز انتظار میرفت در این نشست متناسب با جایگاه هرقوم و مذهبی در کشور از آنها دعوت بعمل میامد درحالیکه ترکیب مدعوین در این گردهمایی بیانگر تمایز ی آشکار وغیر واقعی با آمار جمعیتی مناطق قومی و مذهبی کشور میباشد. بطوریکه از برخی شهرها مانند تهران وخراسان رضوی مدعو اهل سنت بمراتب بیشتر از شهرهایی مانند کردستان و سیستان و بلوچستان وگلستان ….که دارای جمعیت اهل سنت میباشند آمار داده شده است.
حال با فرض بر ماهیت این گردهمایی اعم از یک نشست سیاسی با فعالین قومی ـ مذهبی و یا با هدف گرامیداشت هفته وحدت هم که باشد بازهم مشخص میشود که جامعه کردستانی اعم از قومی و مذهبی دارای کمترین سهم را دربین دیگر اقوام در این نشست داشته اند. اگر این نشست اختصاصی نمیبود همانند کنگرهای بزرگ وحدت که عمومیت دارد این تمایز چنان نمایان نمیگردید ولیکن مناطق کردستانی در بین مناطق قومی ومذهبی کشور جایگاه ویژه ای دارد که کم مهری به آن شایسته نمیباشد.
از منظر ماهیتی نیز این نشست از نقد بدور نمیباشد چون نماینده طیفهای سیاسی و نمایندگان مجلس حاضر در این نشست هردو با هویت سیاسی سخنرانی نموده اند. بنابراین این نشست یک تجمع سیاسی بود که درسه سال گذشته در این حجم درحضور رئیس جمهوری صورت نگرفته بود پس این اقدام در آستانه انتخابات نمیتواند عاری از اغراض سیاسی باشد ضمن اینکه هرکدام از افراد فوق الذکر یا بنوعی به منافع طیفی خود میاندیشند و یا از آن بهره برداری انتخاباتی میکنند. با این توصیف نگاه مساوی به اقوام و مذاهب در این گردهمایی سیاسی خوب احصاء نمیشود چون از حضور چهره های شاخص تقریبی و غیر سیاسی در این جلسه خبری نبود. با این تفصیل قبل از اینکه وحدت سیاسی در این حوزه تحقق یابد به عامل وحدت گریز در بین مذاهب اسلامی و اقوام ایرانی تبدیل میگردد.
در این نشست نقش وحضور جامعه اهل سنت کردستانی به نسبت دیگر مناطق کم رنگتر بود و در اندازه وجایگاه خودش شرکت داده نشده بود و شاید هم بودند ولی اجازه ایراد سخن به آنان داده نشده که پذیرفته شده نیست. با وجود روحانیون برجسته و عالی فکر دربین جامعه کردستانی تنها به افرادی خاص وگزینشی در این گردهمایی اکتفا شده بود. ضمن احترام برای همه طیفهای سیاسی انتظار میرفت متولیان این نشست از دیگر طیفها نیز دعوت بعمل میاوردند تاشائبه سیاسی بودن نشست برجسته نشود. برازنده این دولت که کارشناسان و مشاورین زبده سیاسی و امنیتی را در این حوزه بکارگرفته است نمیباشد که نگاهی گزینشی به اقوام و مذاهب داشته باشند. شاید هم متولیان این نشست آگاهانه قصد سیاسی کردن جامعه اهل سنت را دارند که این بحث دیگریست.
از خروجی این اقدامات چنین برداشت میشود که هدف از برگزاری اینگونه جلسات توسط متولیان آن که خود سابقه مدیریتهای سیاسی و مذهبی و قومی کشور را داشته اند حرکتی موسمی بیش نمیباشد. آنان بمدد تجربیات گذشته خود و با سیاسی کردن موضوع قومیت و مذهب هدفی جز بهره برداری انتخاباتی را ندارند. وگرنه آنان که خود از واضعین روشهای مدیریتی اقوام و مذاهب کشور بوده اند و به حدود و اختیارات مصرحه اشرافیت دارند چرا با دادن آدرسهای اشتباه به جامعه ، موضوع را احساسی میکنند. کاش بجای این اقدامات تبعیض آمیز به اجرایی کردن بیانیه های متعدد ریاست محترم جمهوری درخصوص اقوام و مذاهب در این سه سال گذشته اهتمام میورزیدند. تجربه مدیریت کلان به همگان آموخته است که اداره کردن جامعه وکشور با شعارهای انتخاباتی فاصله دارد و شایسته سالاری با شعار محقق نمیشود بلکه باید جامعه هدف آنرا حس کند. بنابراین در شرایط کنونی پرداختن به موضوعات اقوام و مذاهب کشور با کاربرد انتخاباتی در راستای تامین مصالح جناحی میباشد و منافع واقعی اقوام و مذاهب در آن دیده نمیشود. جامعه قومی و مذهبی این گونه مسائل را بخوبی تشخیص میدهد.
با توجه به تحولات پیرامونی ایران و در شرایط کنونی استفاده سیاسی از موضوع قومیت و مذهب از هرجناح و جریانی که باشد اشتباهی بزرگ و جبران ناپذیر میباشد. از ریاست محترم جمهوری که خود سابقه طولانی در مدیریتهای کلان سیاسی و امنیتی که اقوام و مذاهب بخشی از آن میباشد را در پرونده خود دارند انتظار نگاه متوازنی به این امر مهم و وحدت بخش در طلیعه هفته وحدت میرفت.