نسیم تغییر در اقلیم کردستان

بحران سیاسی در اقلیم کردستان عراق، در حالی روزهای گذشته از زیر خاکستر چند ساله زبانه کشید و شعله ور شد که عراق اکنون بیش از هر زمان دیگری محور تحولات و رایزنی های منطقه ای و فرا منطقه ای قرار گرفته است و تحولات سیاسی منطقه کردستان می تواند، نقش زیادی در تحولات عراق داشته باشد.

به گزارش مدار شرقی، روزهای گذشته در پی شدت گرفتن اختلافات سیاسی در منطقه کردستان عراق بر سر ریاست دولت و پارلمان این خودمختاری، «مسعود بارزانی» رئیس دولت اقلیم کردستان در بیانیه ای از احزاب خواست تا برای ریاست سه قوه در این منطقه تشکیل جلسه دهند و به اجماع برسند.
بیانیه «بارزانی» در روز گذشته ، اقلیم کردستان را در مقابل این چالش قدیمی قرار داده است که رئیس بعدی اقلیم کردستان چه کسی خواهد بود ؟
یک دهه از درگیری مسلحانه دو حزب سیاسی کردستان می گذرد، درگیری که با میانجگری ایران پایان یافت و بارزانی ها و طالبانی ها دو طایفه بزرگ کردستان که دو حزب اصلی این منطقه را هدایت می کردند با تقسیم قدرت و منابع مالی به صلح رسید.
حزب «دموکرات» که سالهاست حزب حاکم بر اقلیم شناخته می شود، رقیب قدیمی خود را در غیبت سیاسی رهبرش «جلال طالبانی» به حاشیه راند و هر چند که گاهی صدای اعتراضی از فساد مالی ،تقسیم ثروت و یا سیاست گذاری های خارج از منطقه کردستان از سوی سلیمانیه بلند می شد اما برای «مسعود بارزانی» آنقدر جدی نبود که برنامه و سیاست های خود را بخاطر اعتراض همسر، پسر و یا هم حزبی های «طالبانی» تغییردهد.
اما یک دهه بعد از درگیری های ۲۰۰۶ ، اقلیم کردستان عراق در حالی صحنه درگیری سیاسی بود که این دفعه احزاب کوچک تر برای مخالفت با «بارزانی» وارد میدان شدند.
حزب اصلاح طلب تغییر «گوران» و حزب «جماعت اسلامی» که سال گذشته با پایان دوران قانونی ریاست «بارزانی» مخالف اصلی تمدید دوران ریاست وی بودند، اکنون نیز اصلی ترین مخالف وی برای ادامه ریاست محسوب می شوند.
روزهای گذشته رئیس پارلمان اقلیم کردستان که رهبر ارشد حزب تغییر «گوران» است و مخالف شدید طولانی شدن ریاست «بارزانی» است از ورود به اربیل و حاضر شدن در پارلمان منع شد و در پی این حادثه اختلافات سیاسی درون اقلیم به اوج خود رسید.
بیانیه ای از سوی حزب «گوران» ، سیاست خارجی «بارزانی» را هدف قرار داد؛ این بیانیه که در پی سخنان تند رئیس اقلیم علیه احزاب مخالف صادر شده بود، اشغال شهر کرد نشین «شنگال» توسط نیروهای داعش و اسیر شدن زنان و کودکان این منطقه را نتیجه عقب نشینی و فرار نیروهای پیشمرگه کردستان دانست که با تصمیم حزب «دموکرات» صورت گرفته بود.
این بیانیه در حالی به تصمیم رئیس اقلیم کردستان برای عقب نشینی از «شنگال» اشاره می کند که «بارزانی» همواره تلاش می کرد میان مردم اقلیم کردستان از خود چهره ای قوی و سیاست مدار در بحران منطقه ، به جای بگذارد.
رئیس اقلیم کردستان در نهایت از احزاب این منطقه خواست تا برای ریاست سه قوه به نتیجه برسند و اکنون فصل جدید سیاست اقلیم رقم می خورد و حالا میتوان پتانسیل سیاسی و ظرفیت گفتگو و تعامل میان احزاب اقلیم کردستان را سنجید.
اما اگر انتقال قدرت در اقلیم کردستان واقعا صورت بگیرد و حزبی غیر از «دمکرات» ریاست خودمختاری کردستان را به عهده بگیرد، تحولات عراق و سوریه هم دست خوش تغییراتی خواهد شد و حالا باید دید آیا رئیس جدید اقلیم هم مانند «بارزانی» بر سر مناطق کرکوک، تلعفر، رقه و موصل همان اندازه که «بارزانی» بر سر ماندن نیروهای پیشمرگه بعد از آزاد سازی این مناطق اصرار داشت و با آمریکا رایزنی می کرد، رایزنی خواهد شد و یا در مقابل کردهای سوریه همانطوریکه ترکیه میخواهد ، موضع گیری خواهد شد ؟
هرچند که احزاب کردستان عراق بر سر بسیاری از مسائل برون منطقه ای از جمله مسئله کرکوک، اختلافات بر سر بودجه با بغداد و …. با هم اتفاق نظر دارند اما جهت گیری های اخیر بارزانی در تحولات منطقه چندان هم با موافقت و همراهی تمامی احزاب و گروههای سیاسی همراه نبود و انتظار می روند در صورت تغییر قدرت ، تغییری در مواضع این خودمختاری روی دهد و تحولات در عراق را دستخوش تغییراتی کند.