از زمان ریاست جمهوری شارل دوگل، فرانسه سیاستی موسوم به «سیاست عربی» را در پیش گرفت که هدف آن تقویت روابط با کشورهای عربی و حفظ تعادل در مناقشه اسرائیل و فلسطین بود. این سیاست در دوران امانوئل مکرون نیز ادامه یافته است

غربی که ما می‌شناختیم، دیگر وجود ندارد. آن همه شعار درباره‌ی آزادی، کرامت انسانی، حقوق بشر و دفاع از کودکان، حالا به سُخره گرفته شده است. جهانی که روزگاری برای کشته‌شدن یک نفر سرود عدالت می‌خواند، اکنون در برابر قتل‌عام هزاران انسان بی‌دفاع، سکوت کرده است.

دولت وفاق ملی باید تمام تلاش خود را برای گذار از این بحران با حداقل هزینه به کار بندد و اجازه ندهد اعتماد مردم به دولت و امیدواری به آینده کشور در سایه این بحران‌ها کمرنگ و چه‌بسا مخدوش شود.

اصرار اسرائیل بر حفظ کنترل بلندمدت دو کریدور راهبردی در باریکه غزه و مخالفت ادامه‌دار حماس با این پیشنهاد، خطر درخورتوجهی را برای مذاکرات آتش‌بس، آزادی گروگان‌ها و جلوگیری از تشدید بیشتر درگیری به‌همراه دارد.

بر خلاف آمریکا که محدودیتهای بسیاری برای مهار اسرائیل دارد و حتی در شرایط فعلی که جهان در برابر جنایات اسرائیل در غزه زبان به اعتراض گشوده، باز هم می کوشد منافع و خواسته های این رژیم را در طرح‌های خود لحاظ کند؛ چین ابرقدرتی بی طرف‌تر است.

نتانیاهو زیر یک فشار بی‌سابقه داخلی و خارجی قرار دارد و اختلاف نظر در کابینه میان سیاسیون و ژنرال‌های ارتش بالا گرفته است و سبب شده تا به عنوان یک راه حل، حمله به لبنان جست وجو کند.

پس از نشست اتحادیه عرب در بحرین در اواسط ماه مه، جهان عرب در تلاش است نشستی جهانی را برای اجرای راه حل دو دولتی برگزار کند.

به نظر می‌رسد دولت بایدن تلاش می‌کند، آخرین کارت‌های خود را برای دستیابی به موفقیت در پرونده عادی‌سازی بین عربستان و اسرائیل، را قبل از انتخابات بازی کند.

کارشناس مسائل بین الملل: واشنگتن تلاش می‌کند اوضاع را هدایت کند و به دلیل اینکه نخست‌وزیر اسرائیل هم تحت فشار کانون‌های قدرت قرار گفته، ناچار است پرونده حماس را به یک نقطه مشخص برساند.

مجله تایم : گستره محدود تلافی اسرائیل، نشانگر چند ملاحظه است، از جمله تمایل واقعی به جلوگیری از یک جنگ منطقه ای، فشار ایالات متحده آمریکا برای جلوگیری از تشدید و آسیب اندکی که حمله موشکی و پهپادی ایران برای اسرائیل داشت.