هنگامی که غرب به رهبری آمریکا پس از دو دهه مداخله نظامی از افغانستان خارج شد، خلاء بزرگی بر جا ماند. آمریکایی ها حدود ۲.۳ تریلیون دلار آمریکایی را صرف جنگ و ملت سازی نموده و سعی کردند افغانستان را به یک دموکراسی دوست و متحدی در منطقه تبدیل کنند. اما این تلاش بیهوده بود.

رژیم طالبان مطابق انتظار رفتار می کند و کشور را به بستری برای تروریسم بین المللی، قاچاق مواد مخدر و مهاجرت دسته جمعی تبدیل می کند. هیچ توجیهی برای تلاش های دولت جو بایدن، رئیس جمهور ایالات متحده برای تعامل با آن وجود ندارد.

اگر بازیگران خارجی با نفوذ از ناتوانی طالبان در حل چالش‌های پیش روی کشور ناامید شوند حمایت از نیرو‌های مخالف ممکن است به میزان قابل توجهی افزایش یابد. بر این اساس، این وضعیت ممکن است به دور جدیدی از یک جنگ داخلی تمام عیار بر اساس تقابل بین قومی منجر شود.

تنها یک سال پس از خروج آمریکا از افغانستان، این کشور عملا تصویری تیره و تاریک را از خود نشان می دهد. در این چهارچوب جدای از مردم افغانستان و رنج هایی که می کشند، خطر توسعه تروریسم مهمترین تهدید است.

جلال جلالی زاده تاکید دارد: چون جامعه سنتی نشئت‌گرفته از خوانش قومی و مذهبی در افغانستان در یک چرخه محدود شبه‌دموکراتیک تنها سبب به قدرت رسیدن چند فرد خاص شد که آنها هم در یک فساد سیاسی و مالی تنها به فکر منافع خود بودند. همین مسئله موجب شد که جامعه افغانستان هیچ‌گونه دفاع و حمایتی برای تداوم حیات جمهوری در افغانستان نداشته باشد. لذا طالبان با کمترین انرژی و در یک حرکت شتابان و سریع توانست ارتش افغانستان و دولت اشرف غنی را شکست بدهد و حکومت دوم خود را بنا نهد.

قتل رهبر القاعده در کابل با هواپیمای بدون سرنشین ممکن است آغازی برای پایان این گروه باشد - و میزبانان آن در افغانستان را بیش از هر زمان دیگری تنها بگذارد.

رهبر القاعده در ۷۱ سالگی توسط پهپادهای آمریکایی در قلب کابل ترور شد.

این روزها طالبان برای به دست آوردن شناسایی بین‌المللی و به تبع آن رفع تحریم‌ها بازی جدیدی را آغاز کرده است.

نیروهای طالبان محمد مرادی را با دو دختر و یک خواهرزاده‌اش کشتند و همسر و یکی از فرزندانش را همراه خود بردند طالبان یک فرمانده پیشین جهادی را همراه سه عضو دیگر خانواده‌اش در غور کشتند و همسر و یک فرزندش را با خود بردند.

پس از سال ها مبارزه با گروه تحریک طالبان پاکستان، حکومت، به کمک طالبان افغانستان، راهی ارتباطی با این گروه تروریستی ایجاد کرده است. اما با بررسی خواسته های عنوان شده از سوی این گروه تندرو شبه نظامی، علت گزارش شورای امنیت سازمان ملل متحد و بعید بودن شکل گرفتن صلحی پایدار بین حکومت پاکستان و این گروه تروریستی را درک خواهیم کرد.