شاید بتوان خطای راهبردی بنیادین در سیاست ایران را تقلیل دادن عمق نفوذ خود به حمایت از «بیت شیعی» و گروههای سیاسی همسو دانست؛ رویکردی که اگرچه در کوتاهمدت منافعی را تأمین کرده، اما در بلندمدت با تبدیل ایران به یک بازیگر داخلی در منازعات قدرت عراق و ایجاد تقابل با سایر گروههای قومی و مذهبی، عملا بهانههای لازم را برای پروژههای ایرانهراسانه فراهم آورده است.
اختلافات درون جناحی میان در احزاب شیعه، جریان اهل تسنن و احزاب اقلیم کردستان عراق و اختلافات بغداد و اقلیم کردستان، مهمترین دلیل تعویق احتمالی انتخابات پارلمانی در این ...