لورا روزن خبرنگار سرشناس حوزه بین‌الملل هم در حساب توییتر خودش نوشت که «منابعی از ایالات متحده آمریکا گفته‌اند که این کشور تصمیم خود را در مورد پاسخ ایران گرفته است، اما در حال مشورت با متحدان و احتمالا اسرائیل و دیگران قبل از ارسال» به اتحادیه اروپا است.

ابراهیم رزاقی گفت: سخنرانی دیروز رئیسی با آن ادبیات و آن جملات بیش از آنکه مصرف خارجی داشته باشد، مصرف داخلی دارد

آیا ایالات متحده حضور خود را در خاورمیانه کاهش خواهد داد تا بر منطقه آسیا و اقیانوسیه متمرکز شود تا چین را مهار کند؟

جو بایدن، رئیس جمهوری ایالات متحده با تعامل مجدد با شرکای مهم منطقه، در هنگامه افزایش قیمت انرژی و مواد غذایی، بن بست در مذاکرات هسته ای با ایران و تجدید مناقشه با روسیه و چین، اقدام راهبردی لازم را برای امریکا انجام داد، ولی در حالی که سعی می‌کرد شعار ریاست‌جمهوری‌اش – آمریکا بازگشته و اینجاست تا بماند – را نشان دهد، نتوانست چهره یک شریک ابرقدرت قوی، پایدار و قابل اعتماد را نمایش دهد.

این روایت رو به رشد در جامعه سیاست خارجی امریکا وجود دارد که خاورمیانه نقطه اشتعال رقابت جهانی احتمالی میان واشنگتن و پکن خواهد بود، زیرا حضور چین در منطقه مشهود است.

چرا باید آمریکا از نیروی نظامی علیه ایران استفاده کند؟ چرا باید آمریکا "تمامی عناصر قدرت ملی خود" را علیه ایران به کار گیرد؟ اعلام مشترک چنین تعهدی، چندین مشکل دارد که کمترین آن، این پرسش است که آیا چنین کاری در چارچوب قوانین بین الملل، مشروعیت دارد؟ آیا قانون بین الملل اجازه یک جنگ پیشدستانه را علیه کشوری که نه به آمریکا حمله و نه تهدید به حمله کرده، برای جلوگیری از دستیابی آن کشور به سلاح هسته ای می دهد؟

رابرت مالی در مورد ایران، سخنان قاطعانه ای را مطرح کرد. او اشاره کرد که زمان آن فرا رسیده تا ایران به مذاکرات پیرامون احیای توافق هسته ای باز گردد. امتناع از این گفت وگو به این معنا خواهد بود که ایران به روسیه رو آورده است.

یک مسئول عراقی در وزارت امور خارجه در بغداد به «العربی الجدید» گفت که ارزیابی واشنگتن از صحنه کنونی عراق، این کشور را بر آن داشته است تا تصمیم بگیرد در بحران کنونی مداخله نکند؛ چرا که به باور او مداخله آمریکا در این بحران به عنوان طرفداری از صدر و متحدانش دیده می‌شود و این همان مسئله‌ای است که ائتلاف چارچوب هماهنگی شیعیان خواستار آن است.

عدم علاقه عمدی به ورود ایران در هر سیاست اقتصادی فرامنطقه‌ای که به رژیم شبه دائمی تحریم‌های امریکا افزوده شده، ایران را با توجه به ذخایر انرژی و موقعیت جغرافیایی مرکزی‌اش که آن را به یک پل بین اروپا و آسیا تبدیل می‌کند، ناعادلانه به حاشیه رانده است.

روابط آمریکا و عربستان در سال ۲۰۱۵ رو به وخامت گذاشت. توافق برجام زنگ خطر را در ریاض به صدا در آورد. جو بایدن نیز موضع سختی علیه عربستان اتخاذ کرد و قصد او برای کاهش حضور در خاورمیانه باعث نگرانی ریاض شده است.