در سال های اخیر امارات و اسرائیل نزدیکترین روابط تجاری را با پکن در خاورمیانه ایجاد کرده اند و از آن سو آمریکا همواره سعی کرده تا این دو کشور را برای کاهش سرمایه‌گذاری چین در بنادر و شبکه‌های مخابراتی خود تحت فشار قرار دهد. 

مسعود پل‌مه، دبیر انجمن شرکت‌های کشتیرانی گفت: در حال حاضر راه‌اندازی یک شرکت کشتیرانی مشترک و سرمایه‌گذاری مشترک بین جمهوری اسلامی ایران و هند برای به وجود آوردن یک شرکت بین‌المللی با توجه به شرایط موجود تحریمی تقریبا شدنی نیست. 

 چینی‌ها دارای یک استراتژی به نام استراتژی ابهام هستند. بر اساس این استرتژی، آنان تا زمانی که مطمن نشوند که یک رابطه و یا یک اتحاد برای آنها مثمرثر است. به هیچ وجه وارد آن رابطه نمی‌شوند. قطعا از اتحاد با پاکستان اطمینان داشته و دارند. 

پاکستان با یکی از شدیدترین بحران‌های سیاسی و اقتصادی حادث در تاریخ ۷۵ ساله خود مواجه است. مجموعه‌ای از مشکلات و نابسامانی ها در صحنه داخلی و عرصه خارجی شرایط خطیری را پیش روی رهبران این کشور نهاده که جدای از دوران درگیری‌های نظامی همه جانبه با هند تاکنون بی سابقه بوده است. بخش عمده این مشکلات ناشی از ساختار سیاسی داخلی و مبارزه بی امان احزاب و سیاستمداران برای کسب و باقی ماندن در قدرت با بهره جویی از تمامی ابزار و موقعیت‌های در دسترس منجر به تضعیف ثبات داخلی است که تمامی ارکان حکومت را متاثر می‌سازد.

چند بار در تاریخ چنین مکان‌های مشابهی دوباره کنار هم قرار گرفته اند؟ در دهه ۱۹۷۰ میلادی اتحاد مجدد ایرلند کاملا غیرممکن به نظر می‌رسید. با این وجود، امروز شاخه سیاسی سابق ارتش آزادیبخش ایرلند در انتخاباتی سراسری در ایرلند شمالی پیروز شده و موضوع اتحاد مجدد به طور فعال مورد بحث قرار گرفته و حتی ممکن است در چند دهه آینده رخ دهد.

آریامن بهت نگار، تحلیلگر سیاست خارجی در دهلی نو، می گوید در ایران این احساس وجود دارد که هند برای مخالفت با تحریم ها کاری انجام نداده بلکه بر عکس حتی با آن همراهی کرده است.

متاسفانه علیرغم مزیت ها و اهمیت راهبردی بندر چابهار برای کشور، در ماهای اخیر و در موازات با مسائل داخلی افغانستان، شاهد بازتاب و تخریب رسانه ای در برخی از جراید و مطبوعات در حوزه مجازی هستیم که جز آسیب به روند توسعه پروژه هیچ تاثیر دیگری را به ارمغان نخواهد آورد.

تحولات منطقه و جهان در سال های اخیر هند و ایران را به یکدیگر نزدیک کرده است. برای هند، ایران یک تامین کننده مهم انرژی قلمداد می شود و آن را با افغانستان و آسیای میانه مرتبط می کند. هر دو کشور نگران افزایش فعالیت سلفی های تندرو در کشورهای مسلمان سنی در نتیجه ترویج های روحانیون وهابی از عربستان سعودی، هستند.

آنچه هند و ایران را به هم نزدیک می‌کند، ملاحظات مشترکی است که دو کشور درباره افراط‌گرایی‌‌های مذهبی طالبان و بازگشت آنها به قدرت در کابل دارند. همچنین هر دو کشور مصمم هستند که از سلطه پاکستان بر افغانستان پیشگیری کنند، چرا که چنین مساله‌ای می‌تواند ژئوپولیتیک منطقه جنوب آسیا و آسیای میانه و همچنین غرب آسیا را به شدت تغییر دهد.

قدرت الله بهبودی نژاد در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می نویسد: در ماه مه ۲۰۱۸، ایالات متحده اعلام کرد که از برنامه جامع اقدام مشترک (برجام) خارج شده و تحریم های یک جانبه اقتصادی علیه ایران از جمله صنعت نفت خود را اعمال کرده است. ایالات متحده همچنین تهدید به اعمال تحریم های ثانویه علیه کشورهایی که به خرید نفت ایران ادامه می دهند، کرد.