سید حامد حسینی می‌نویسد: تا برهه فعلی، به همراه پاکستان، دو عضو شورای همکاری خلیج فارس یعنی عربستان سعودی و امارات متحده عربی در میان تنها سه کشور جهان بوده‌اند که حکومت طالبان را در افغانستان به رسمیت شناخته‌اند.

در حالی که طالبان نرمشی از خود برای تشکیل دولتی فراگیر از خود نشان نداده اند اما دولت نروژ پذیرای آنها برای گفتگوهای بشردوستانه بوده است.با این حال برخی منابع می گویند که تغییراتی در موضع مذاکره کنندگان مشاهده شده است.

طالبان چگونه گروهی بوده و هست؟ این پرسشی است که حتما برای یافتن پاسخ آن بایستی ذهنیات گذشته را کنار گذاشت و واقعیات جامعه افغانستان را دید.

طالبی که در گذشته معتقد بود تلویزیون ابزار شیطان است و همه تلویزیون‌ها را در خیابان‌ها می‌ریخت و می‌شکست، حالا خودش را به نوترین ابزار ارتباطات و اینترنت و تلفن‌های هوشمند مجهز کرده است.

با توجه به تأثیرات منفی قومیت‌گرایی در افغانستان و همچنین با تأکید بر سابقه تاریخی و فضای فکری حاکم بر گفتمان طالبانیسم بعید به نظر می‌رسد که دولت جدید این کشور بتواند نویدبخش ثبات و آرامش در این کشور باشد مگر اینکه در نهایت روزی سران این کشور تجدیدنظر اساسی در رویه‌های فکری و عملی خود را در دستور کار قرار دهند.

مسعود نوری در یادداشتی می نویسد: از زمان خروج فضاحت بار نیروهای شوروی از افغانستان، ایران و پاکستان درصدد نقش آفرینی بیشتر در این کشور بوده اند طوری که هر دو کشور گروه هاى نیابتى خود را در اختیار داشته اند و در مواقع ضروری از آن برای منافع خود بهره مند شده اند.

حسین ابراهیم خانی در یادداشتی می‌نویسد: پاکستان بمنظور مصون ماندن از صدمات ناشی از تنش بین امریکا و چین و همچنین حفظ رابطه ای ولو نه چندان گرم با واشنگتن ممکن است ناگزیر از توجه به خواسته هایی نظیر کمک به تلاشهای صلح منطقه ای، همکاری در ایجاد ثبات در افغانستان، تقویت قابلیت های اقتصادی خود و جابجایی تمرکز از ژئوپلیتیک به ژئو اکونومی، همانگونه که رهبران نظامی و سیاسی این کشور اخیرا ابراز داشته اند، شود.

ملا هبت الله آخندزاده براساس گفته‌ها اکنون بین ۶۰ تا ۷۰ سال سن دارد. نزدیکان وی تایید می‌کنند که او زنده و در سلامت کامل است و در قندهار طالبان را رهبری می‌کند.

تا تکلیف‌مان با هویت ملی خودمان مشخص نشود، در رفتار با کشورهای دیگر، به‌ویژه کشورهایی که عناصر مشترک فرهنگی و تمدنی با یکدیگر داریم دچار سردرگمی خواهیم بود.

شاید دیدارهای احمد مسعود در تهران و هم پیمان شدن تهران با هند و روسیه و کشورهای آسیای میانه و درخواست برای تشکیل دولت تکثرگرا در افغانستان به این معنا باشد که تهران با حکومت طالبان تعامل نخواهد کرد و ممکن است به حمایت از ائتلاف شمال رو آورد.