اثربخشی الگوی چینی طالبان برای افغانستان
اسلام ذوالقدرپور در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می نویسد: الگوی نظامی، جنگی و سیاسی طالبان در ۲۰۲۱ را میتوان بسیار متفاوت از الگوی ۱۹۹۰ این گروه دانست. برعکس الگوی دهه ۱۹۹۰، اینبار طالبان چند تاکتیک جدید را در دستورکار خود برای تصرف ولایتها و سرنگونی دولت مرکزی داشتند.
دولت موقت طالبان و نگرانی همسایگان افغانستان
هشدار جدیتر برای تمام جهان این است که دولت تازه در کابل از مردانی تشکیل شده است که القاعده و داعش از آنها به گرمی استقبال خواهند کرد. ترکیب این دولت نشان میدهد که جو بایدن در قمارش مبنی بر اینکه طالبان برای همکاری با واشنگتن در مبارزه با تروریسم جهادی انگیزههای مشترک دارد، یک بازنده است. دولت بایدن باید باور کند که اعضای دولت موقت طالبان تمام تلاششان را بهکار خواهند بست تا بار دیگر افغانستان را به پناهگاه امن تروریسم تبدیل کنند.
طالبان و تهدید احیای برجام
بعد از خروج غیرمسوولانه ایالات متحده امریکا از افغانستان و خارج شدن نظامیانشان از پایگاه بگرام (مهمترین پایگاه نظامی افغانستان) و با در نظر گرفتن رفتارهای پیشین امریکا در جریان مذاکرات صلح با آمریکا دردوحه که نهایتا منجر به جسور شدن این گروه تروریستی و پیشروی آنها تا سقوط کابل شد، انتقادات بسیار تندی علیه جو بایدن و تیم سیاست خارجی او در رسانه های مختلف و افکار عمومی شکل گرفت.
بدعتی خطرناک در افغانستان
امیرهوشنگ کریمی در یادداشتی مینویسد: می توان مدعی شد نحوه جایگزینی و فرآیند جانشینی طالب ها و استقرار"امارت اسلامی" به جای"جمهوری اسلامی" در افغانستان، از موارد نادر و منحصر به فرد در تاریخ روابط بین الملل است. این که یک قدرت خارجی به عنوان ضامن نظام سیاسی مستقر، به جای دولت مستقر قانونی با همان گروه مخالف که قبلا ً خود سرنگون کرده بر سر ترتیبات مربوط به خاتمه حضور نظامی اش مذاکره می کند، باید به عنوان ابداعی تازه و خطرناک در بحث جانشینی دولت ها و حکومت ها مورد توجه صاحب نظران و صاحب منصبان قرار گیرد.
مرور استراتژی گام به گام طالبان در مسیر ارتباط با افکار عمومی
نوید کمالی در یادداشتی مینویسد: با توجه به جایگاه ویژه طالبان در تحولات افغانستان، ضروری است که زمینه شناخت بهتر این بازیگر برای پژوهشگران و محققان فراهم شود لذا در این یادداشت به یکی از جنبههای کمتر مطرح شده در رابطه با طالبان یعنی قدرت نرم و دیپلماسی عمومی این گروه میپردازم.
ترکیب اعلامی حکومت طالبان خواب آسوده را از جمهوری اسلامی خواهد گرفت؟
عبدالمحمد طاهری بر این باور است اکنون که لیست وزرای حکومت طالبانی منتشر شد دیگر حجت بر همه در قبال تداوم حمایت از طالبان تمام شده است. اگر از این به بعد در داخل کشور فرد، جریان و گروهی بخواهد کماکان حمایت از طالبان را ادامه دهد مطمئن باشید دیگر نمی تواند روی توجیه و پارامتر تغییر طالبان نسبت به ۲۰ سال پیش مانور دهد، چون قطعاً همین لیست حکومتشان نشان داد که طالبان اگر بدتر از دو دهه پیش نباشد، بهتر نشده است.
همدستی ماکیاولیسم با طالبانیسم در افغانستان
شاید نظریات هیچ اندیشمندی به اندازه توماس هابز دربرگیرنده شرایط امروز افغانستان نباشد؛ «زندگی در وضع طبیعی، زندگی ای است در انزوا، در فقر و فلاکت، زشت و ددمنشانه و کوتاه». از دیگر جملات هابز این است که انسان ها برای «نفع و فخر» همداستان می شوند و دو ویژگی بارز جنگ، «زور و نیرنگ» است. در این یادداشت تاکید بر زور و نیرنگ است؛ چراکه طالبان بر اساس این ویژگی ها بر اریکه قدرت نشسته است. نیرنگ در همدستی با قدرت های بزرگ و دیگر کشورهای منطقه از جمله پاکستان؛ نیرنگی که به آنان این زور را داده است تا با آن به فخر قدرت دست یابند. طالبان می خواهد با این فخر قدرت مشروعیتی برای خود دست وپا کند؛ مشروعیتی نشئت گرفته از تصرف بدون مقاومت شهر ها یکی پس از دیگری. این فخر به آنان اعطا شده تا نفع حامیان خود و قدرت های بزرگ را تضمین کنند.
پاکستان درصدد جلب حمایت کشورهای عربی از طالبان
عمران خان روی این مسئله حساب میکند که کشورهای عرب حاشیه خلیج فارس با وجود مخالفتشان با روی کار آمدن طالبان اما افغانستان را به عنوان عرصهای برای دستورکار ایران رها نمیکنند. به نظر او برانگیختن این نگرانی باعث میشود کشورهایی مانند عربستان سعودی به سرعت برای ایفای نقش در افغانستان حرکت کنند. اما مسئله برای عربستانیها فراتر از اینها است. آنها دیگر روابط خود را بر اساس منافعشان و نه نگرانی از دشمنان ارزیابی میکنند.
تحلیلی بر کابینه دولت موقت طالبان
بعد از تحولات سریع افغانستان و تغییر معادله جنگ پنجشیر طالبان کابینه خود را اعلام کرد. اما بلافاصله بعد از اعلام کابینه تظاهراتی در شهرهای مختلف برپا شد
پنج چالش حاصل از خروج غیرمسئولانه آمریکا از افغانستان
سید محمد عیسی نژاد در یادداشتی می نویسد: ویلیام شکسپیر، در نمایشنامه هملت مینویسد: «ما را با پیروزیهای اندک میفریبند تا برای شکستهای بزرگ آماده کنند». بهنظر میرسد ادعاهای کاخ سفید در مورد خروج موفقیتآمیز سربازان آمریکایی از افغانستان و پایان دادن به جنگی بیپایان، نیز چنین باشد. در حقیقت، ایالاتمتحده با تحمیل این تصمیم به اتحادیه اروپا، متحدان آتلانتیکی خود را درگیر چندین چالش خواهد کرد. چالشهایی که همچون امواجی سهمگین پشت سر هم میآیند. و خود آمریکا، به لطف دوری از برّ قدیم، در برابر آنها ایمن است.








