رویکرد ترکیه در قبال شانگهای نه عضویت کامل و تعهدات گسترده، بلکه حضور به‌عنوان «شریک گفت‌وگو» بوده است؛ جایگاهی که به آنکارا امکان می‌دهد بدون هزینه‌های سیاسی سنگین، از مزایای اقتصادی این سازمان بهره‌برداری کند.

واقعیت این است که ترکیه در سایه اقتصاد پویاتر خود نسبت به ایران، توان ائتلاف‌سازی و شکل‌دهی به محورهای قدرت‌آفرین بیشتری را داشته است. 

علویان به‌دلیل نگرش‌های سکولار و عرفانی خود معمولا به‌راحتی در جوامع سکولار یا نیمه‌سکولار ادغام می‌شوند و در مقایسه با سایر اقلیت‌های مسلمان، بیشتر در فرآیند ادغام موفق بوده‌اند. 

یک روزنامه نگار کرد معتقد است،   باغچه‌لی در حالی از «آغازی خیر» برای حل مسئله کرد سخن می‌گوید که همچنان بر موضع سخت‌گیرانه در قبال گروه‌های مسلح تاکید دارد.

حضور بیش از 5000 اویغور در سوریه است که بنا به گزارش ها به صف حزب اسلامی ترکستان پیوسته اند – یک گروه جدایی طلب اویغور با ریشه در منطقه غربی چین سین کیانگ که در کنار هیئت تحریر الشام جنگیده است.

در دوران پس از سقوط نسبی دولت مرکزی، جامعه کردهای سوریه فرصت‌های تازه‌ای برای بازسازی اجتماعی به دست آورد. 

کشورهایی مانند عربستان، اردن، امارات و حتی ترکیه که ارتباط‌هایی با تحریرالشام داشته‌اند، معتقدند که صرفاً باید یک ساختار و دستورالعمل مشخص برای مهار این جریان ایجاد کنند تا انتقال قدرت به صورت آرام در دمشق انجام شود.

کتاب《سقوط سلطنت؛ جنگ بزرگ و پایان امپراطوری عثمانی》تالیف رایان جینگراس به ترجمه علیرضا میردیده روانه بازار شد.

جریان تحریرالشام تاکنون به عنوان بازوی نیابتی ترکیه در سوریه ایفای نقش کرده و برای اینکه بخواهد از محدودیت‌های موجود بیرون بیاید، راهی ندارد جز اینکه علاوه بر ترکیه روابط نزدیک خود را با کشورهای بزرگ دیگر مانند روسیه طرح‌ریزی و اجرا کند. 

وزیر امور خارجه عراق نسبت به تکرار بحران‌هایی مانند لیبی در منطقه هشدار داد.