عفو عمومی در عراق از معدود قوانینی است که موافقت ‏روسای چهار گانه عراق را به طور کامل کسب کرده بود. یکی مهم‌ترین عواملی که مسبب این حمایت بود ‏فعالیت‌های حزب تقدم برای تبدیل کردن این قانون به موضوع حیثیتی در خیابان‌های عراق بود.

سعید جمشیدی در یادداشتی می نویسد: عراق برای تشکیل دولت جدید وارد مرحله حساسی شده و حل آن نیازمند ائتلاف گروهاست تا بتوانند به این اختلافات پایان دهند و علاوه بر این وقت کشی در انتخاب رئیس جمهور عواقب سختی را بر گروهای سیاسی، دولت و مردم عراق خواهد گذاشت.

امروز (چهارشنبه) پارلمان عراق برای سومین‌بار با هدف انتخاب رئیس‌جمهور این کشور تشکیل جلسه داد، اما تعداد نمایندگان حاضر به حد نصاب لازم نرسید.

علی موسوی خلخالی می نویسد: انتخابات اخیر عراق در فضای گرگ و میشی برگزار شده است. انتخاباتی که برآمده از خواست تظاهرات کنندگان سال ۲۰۱۹ بود که خواهان تغییر وضع موجود بودند بدون آن که روشن کنند دقیقا چه می خواهند و چه افقی برای کشور مدنظرشان است. در عین حال که تحت تاثیر گروه ها و جریان هایی قرار گرفتند که تظاهرات را فرصتی برای تغییر کل نظام حاکم بر عراق دانستند و برای آن طرح ریزی کردند.

«برهم صالح» رئیس جمهوری کنونی عراق که برای حضور در این سمت و ادامه ریاست خود در دولت جدید این کشور بار دیگر نامزد شده است تاکید کرد که در مسیر عراق مستقل، مقتدر و امن گام بر خواهد داشت.

تحولات بعد از انتخابات عراق که با تظاهرات معترضان به انتخابات همراه شد و به زد و خورد نیروهای امنیتی با آنان نیز انجامید نشان داد انتخابات زودهنگام عراق نه تنها مشکلی را از مشکلات عراق حل نکرد بلکه خود تبدیل به مشکلی شد که هنوز دامنگیر کشور است و تبعات آن روز به روز بیشتر خود را نشان می دهد.

شیلان فواد یک شخصیت مستقل است و سابقه فعالیت سیاسی ندارد و در صورت پیروزی در این پست نخستین زنی خواهد بود که ریاست‌جمهوری را در عراق و نیز کشورهای عربی به دست می‌گیرد.

علی موسوی خلخالی می نویسد: آنچه در پارلمان جدید عراق شاهدیم نه نماینده های جریان‌های سیاسی پاکدست عراق هستند که بخواهند ادعا کنند دیگران فاسدند یا فاسد بودند و ما نیستیم و نه می توانند ادعا کنند که نماینده اکثریت مردم عراق هستند. واقع گرایانِ آنها خوب می دانند مردم از وضعیت کنونی کشور به شدت ناخرسندند و از اوضاع جاری به شدت احساس سرخوردگی می کنند.

مردم عراق با انقلاب اکتبر ۲۰۱۹ این تصور را پیدا کردند که در سایه فشار به سیستم برای برگزاری انتخابات زود هنگام پارلمانی می توانند طرحی نو دراندازند، غافل از اینکه در طول تاریخ عراق همیشه یک گروه خاص سیاسی با محوریت طبقه الیت (نخبه)، روندها را رقم زده است و توده‌های مردم به طور واقعی مؤثر نبوده‌‌اند. از این رو اکثریت مردم این کشور زمانی که خواسته ها، انتظارات و مطالبات خود در سایه انقلاب اکتبر ۲۰۱۹ توسط همین طبقه (الیت) مصادر شده دیدند، سبب شد تا نوعی بیهودگی، یاس و انفعال در جامعه عراق ریشه بداوند. از این حیث این انتخابات با هر خروجی و هر نتیجه ای بی شک دستاوردی ملموس برای نیل عراق به آینده ای روشن را نوید نمی دهد.

انتخابات با نتایج شوک آوری همراه بود که مهمترین آن، برتری بزرگ فراکسیون صدر در برابر افول دردناک فراکسیون الفتح به رهبری هادی العامری است یعنی دو طرف برجسته ای که با یکدیگر در داخل جریان شیعی مسلط بر سیاست و حکومت در عراق از زمان آغاز روند سیاسی درگیر هستند، روند سیاسی که با اشغالگری آمریکا در عراق تحمیل شد.