تحلیلگران معتقدند واشنگتن بیش از آنکه به منابع انرژی بیندیشد، به دنبال حذف یا مهار بازیگرانی است که می‌توانند در آینده تهدیدی برای منافع آمریکا باشند. ونزوئلا با روابط نزدیک با روسیه و چین، و ایران با شبکه‌های منطقه‌ای خود از جمله حزب‌الله، در این چارچوب قرار می‌گیرند.

گاهی این تصور نادرست وجود دارد که وقتی از اقوام و مذاهب سخن گفته می‌شود، منظور گروه‌هایی جدا از بدنه ملت ایران است؛ در حالی که از نگاه نظام و بر اساس فرمایشات صریح مقام معظم رهبری، شیعه و سنی هیچ تفاوتی با یکدیگر ندارند و همه ما برادر، هم‌دین و هم‌سرنوشت هستیم.

تحولات اخیر نشان می‌دهد که خاورمیانه وارد مرحله‌ای تازه از رقابت‌های نظامی و دیپلماتیک شده است.

ادغام بانک آینده در بانک ملی ایران، اگرچه به‌ظاهر راهکاری برای مهار بحران بود، اما در واقع نشانه‌ای از بحران عمیق‌تری در ساختار بانکی کشور است؛ بحرانی که تبعات آن می‌تواند سال‌ها بر دوش مردم و اقتصاد ایران سنگینی کند.

رویکرد ترکیه در قبال شانگهای نه عضویت کامل و تعهدات گسترده، بلکه حضور به‌عنوان «شریک گفت‌وگو» بوده است؛ جایگاهی که به آنکارا امکان می‌دهد بدون هزینه‌های سیاسی سنگین، از مزایای اقتصادی این سازمان بهره‌برداری کند.

شورای ملی کرد سوریه (ENKS) برای افزایش نفوذ سیاسی میان دمشق و SDF وارد بازی جدید شده است.

جمعی از فعالان حوزه اقوام استان خوزستان با حضور در منزل محمود علوی، دستیار ویژه رئیس‌جمهور و رئیس شورای امور اقوام، ادیان و مذاهب و وزیر سابق اطلاعات از وی عیادت کردند.

سردار سید مجید فیض جعفری رئیس پلیس امنیت عمومی فراجا خطاب به تبهکاران گفت: بدانید همۀ شما را زیرنظر داریم و هرگونۀ رفتار اوباش‌گرایانه‌تان با برخورد عبرت‌آموز مواجه خواهد شد.

در حال حاضر، جامعه بلوچ عمانی به‌عنوان یکی از گروه‌های قومی مهم در این کشور شناخته می‌شود که گرچه در سیاست رسمی چندان فعال نیست، اما در سطوح نظامی و اطلاعاتی نقشی راهبردی داری دارد.

شاید بتوان خطای راهبردی بنیادین در سیاست ایران را تقلیل دادن عمق نفوذ خود به حمایت از «بیت شیعی» و گروه‌های سیاسی همسو دانست؛ رویکردی که اگرچه در کوتاه‌مدت منافعی را تأمین کرده، اما در بلندمدت با تبدیل ایران به یک بازیگر داخلی در منازعات قدرت عراق و ایجاد تقابل با سایر گروه‌های قومی و مذهبی، عملا بهانه‌های لازم را برای پروژه‌های ایران‌هراسانه فراهم آورده است.