اتفاق عجیب دیروز در شورای شهر تهران، به بیش از یک دهه حضور ورزشکاران در شوراهای اسلامی شهر و روستا خدشه وارد کرد.
به گزارش مدار شرقی به نقل از خبرآنلاین، دعوایی که باید دو هفته قبل رخ میداد، با نه بزرگ مردم به ورزشکاران در انتخابات شورای شهر اتفاق افتاد؛ درست در صحن شورا، جایی که ۳۰ منتخب دوره قبل شورا آنجا بودند؛ همان جماعتی که بهزودی باید بروند خانه، چون ملت خواستهاند امید در شهر جاری شود. غم تلخ از دست رفتن صندلی اما برای آقایان پهلوان حسابی سنگین بود. آن قدر که صحن را به چاله میدان تبدیل کنند.
همهچیز از دو هفته قبل شروع شده بود؛ زمانی که «عباس جدیدی» نتوانسته بود مجوز حضور در انتخابات را بگیرد. او در این اتفاق «علیرضا دبیر» را مقصر میدانست. چرایش را کسی نمیداند اما او دبیر را مقصر مشکلاتی که برایش ایجاد شده بود میدانست. برای همین تلفنی حسابی از خجالت همکار و همتیمی سابقش در آمده بود. «عباس جدیدی» در بخشی از گفتوگو به «دبیر» میگوید: عمرا اگر بگذارم تو صحیح و سلامت در خیابانهای تهران راه بروی.
«جدیدی» در نهایت تایید صلاحیت میشود ولی جایی در لیست خدمت پیدا نمیکند و مثل «هادی ساعی» و «حسین رضازاده» به عنوان نامزد مستقل به انتخابات شورای شهر میآید و مجموع آراء وی در تهران، مثل هر دو قهرمان دیگر بیرون از لیست، تقریبا فاجعهآمیز است. البته «علیرضا دبیر» که توی لیست قرار گرفته هم شانسش برای بودن در جمع اعضاء علیالبدل هم خیلی نیست! در این شرایط جو سنگینی بر جلسه شورای شهر حاکم است. جلسهای که غیر علنی و به نوعی یکی از آخرین حضورهای این گروه تصمیمساز برای شهر در ساختمان شورا بوده.
تماس دو هفته قبل و حساسیت و فشار اعلام نتایج آرا، تقریبا نه فقط «جدیدی» و «دبیر» که همه اعضاء اصولگرا و غیر اصولگرای بازمانده از شورا را کمی عصبی کرده بود. جلسه پتانسیل انفجار را داشت که «دبیر» در زمان رد شدن از کنار «عباس جدیدی» این جرقه را روشن کرد. او جمله تند چند روز قبل «عباس» را به یادش آورد و تاکید کرد که هنوز روی پاهایش در شهر راه میرود. «جدیدی» سپس سمت دبیر رفت و ضربهای به نماینده شورای شهر زد. «دبیر» هم متقابلا سیلی «عباس جدیدی» را پاسخ داد، اما ضربه قهرمان سبکوزن که به حوالی چشم «جدیدی» خورد، پوست صورت قهرمان سنگین وزن را شکافت و خون جاری شد. فریادها و توهینها فضای شورا را پر کرد و …
اتفاق صبح یکشنبه در روز پایانی اردیبهشت ۹۶ و ساعاتی قبل از اعلام نهایی برتری مطلق لیست امید در شوراها، آخرین ضربه تبر به پیکره نیمهجان درخت ورزشیهای شورا بود که محکمتر از همه ضربههای قبلی زده شد!