مینا علی اسلام
به گزارش مدار شرقی، آغاز روزهای پر التهاب جنگ را در آخرین ماه سال ۱۴۰۴ شاهد بودیم. سالی که ابتدای آن هم با جنگی ۱۲ روزه همراه بود. در طول این سال بشدت صنعت گردشگری اینکامینگ متضرر شد و گردشگری داخلی هم تا حدود زیادی متاثر از بحران های اقتصادی و دشواری وضعیت معیشتی مردم کاهش یافت. اما این صنعت بعنوان پیشانی صنایع تاثیرپذیر از بحران های سیاسی و اقتصادی و بطور ویژه امنیتی، بازهم جایی برای تداوم حیات دارد.
آیا 《 گردشگری در شرایط بحرانی 》 امکان پذیر است ؟
گردشگری در شرایط بحرانی ، یکی از صنایع حساس است. در شرایط بحرانی مانند جنگ، معمولا تصور میشود که این صنعت بهکلی از کار میافتد. اما واقعیت این است که با مدیریت بحران، اطلاعرسانی شفاف و برنامهریزی هدفمند، همچنان میتوان بخشهایی از گردشگری را حفظ کرد و حتی رشد داد.
چرا گردشگری در شرایط بحرانی و جنگی اهمیت دارد؟
۱٫ حفظ درآمدهای اقتصادی در مناطق امن
در بسیاری از کشورها، جنگها محدود به بخشهای خاصی از کشور هستند. در چنین حالتی، مناطقی که درگیر جنگ نیستند میتوانند با معرفی خود بهعنوان «مناطق امن گردشگری» به جذب توریست ادامه دهند.
۲٫ ارسال پیام پایداری و امید به جهان
ادامه فعالیتهای گردشگری، حتی در مقیاس محدود، میتواند پیامی از ثبات نسبی و مقاومت فرهنگی به دنیا مخابره کند.
استراتژیهای جذب گردشگر در دوران بحران
۳٫ تاکید بر مناطق امن و برنامهریزی جایگزین
نقشهبرداری از مناطق امن، طراحی بستههای گردشگری محدود و تاکید بر گردشگری فرهنگی یا طبیعتگردی دور از مناطق بحرانی از جمله راهکارهای مؤثر هستند.
۴٫ همکاری با رسانههای بینالمللی برای شفافسازی واقعیتها
اخبار اغراقشده و نادرست میتواند وجهه گردشگری کشور را نابود کند. لازم است از طریق همکاری با رسانهها، اطلاعات دقیق و صادقانه در مورد وضعیت امنیتی مناطق گردشگری ارائه شود.
۵٫ تقویت گردشگری داخلی و منطقهای
در شرایط جنگی، بسیاری از کشورهای همسایه یا مناطق بومی، همچنان تمایل به سفر دارند. تمرکز بر گردشگران داخلی یا کشورهای دوست، راهی مهم برای حفظ صنعت گردشگری است.