به گزارش مدار شرقی، محمد علی مهتدی کارشناس مسائل خاورمیانه در یادداشتی نوشت: واقعیت این است که احزاب و جریان های سیاسی لبنان به دلیل وابستگی های خارجی و تضاد منافع هرگز قادر به انتخاب رئیس جمهوری مورد توافق نبوده و همیشه این قدرت های خارجی یعنی یک قدرت عربی و یک قدرت غربی ، بوده اند که چراغ سبز را روشن می کردند. در سال های اولیه استقلال لبنان، ژنرال دوگل از فرانسه و جمال عبد الناصر از مصر وارد عمل می شدند.
پس از شکست مصر در ۱۹۶۷ و ضعف موقعیت بین المللی فرانسه، این مهم به دولت آمریکا و دولت سوریه واگذار شد.
سوریه با نفوذی که در لبنان داشت رئیس جمهوری را انتخاب می کرد و آمریکا حق وتو داشت. با کاهش نفوذ سوریه از سال های بعد از ۲۰۱۱ ، آمریکا یکه تاز میدان شد.
آخرین رئیس جمهوری منتخب، ژنرال میشل عون، همپیمان مقاومت بود که دوره اش در اکتبر ۲۰۲۲ به پایان رسید. از آن تاریخ تا کنون، آمریکا مانع انتخاب رئیس جمهوری جدید شده زیرا با توجه به تعداد کرسی های حزب الله و جنبش امل و همپیمان هایشان در پارلمان لبنان، مقاومت می توانست نامزد مورد نظر خود یعنی سلیمان فرنجیه، رهبر مارونی های شمال لبنان را راهی کاخ بعبدا نماید.
اکنوت پس از دو سال که لبنان رئیس جمهوری ندارد، آمریکا به مخالفت خود پایان داده و خواستار انتخاب رئیس جمهوری جدید شده است. در واقع، پس از ضربه هائی که در جنگ اخیر بر مقاومت وارد آمده و پس از شهادت سید حسن نصرالله، دبیرکل حزب الله و دیگر فرماندهان و نیز سقوط دولت بشار اسد در سوریه، آمریکا با احساس پیروزی، در پی آن است که یک رئیس جمهوری مخالف مقاومت انتخاب شود.
چنین شخصیتی می تواند در آینده چتر مشروعییت را از روی مقاومت بردارد ؛ خواهان خلع سلاح مقاومت شود و مقاومت را در محظور و زیر فشار شدید قرار دهد. اینک سفارت آمریکا در بیروت به شدت فعال است. امکان انتخاب سلیمان فرنجیه وجود ندارد. یک احتمال مهم ژنرال ژوزف عون، فرمانده ارتش است.
ولید جنبلاط، رهبر درزی ها ی لبنان که فراکسیون مهمی در پارلمان دارد و اغلب با جنبش امل هماهنگ بوده ولی اکنون به دمشق رفته و با ابومحمد جولانی همپیمان شده، پس از سفر به پاریس و ملاقات با ایمانوئل ماکرون، رئیس جمهوری فرانسه، اعلام کرده که فرمانده ارتش مورد نظر است و فراکسیون وی به او رای خواهد داد.
اسامی چند شخصیت دیگر مارونی نیز مطرح است و بدتر اینکه سمیر جعجع، رئیس حزب موسوم به 《نیروهای لبنانی》و همپیمان همیشگی اسرائیل، نیز مدعی نامزدی برای ریاست جمهوری است و ممکن است در جلسه پارلمان اخلال کند.
البته حزب الله و جنبش امل نیز بیکار ننشسته اند و برنامه خود را دارند. اینک این سؤال همچنان مطرح است که آیا جلسه پارلمان در ۲۰ دی برگزار می شود ؟ و چه کسی به ریاست جمهوری انتخاب خواهد شد؟ آنچه مسلم است لبنان در آینده شاهد تحولات مهمی خواهد بود.