چالشهای زندگی مناطق مرکزی افغانستان
ساکنان مناطق مرکزی افغانستان که عمدتا شیعیان هزاره هستند، همواره با چالش های گوناگون در زندگی مواجه بوده اند؛ چالش های که بسیاری اوقات هزینه های سنگینی از آنها گرفته است.
به گزارش مدارشرقی، طبیعت خشن و سرد و توسعه نیافتگی بر اثر «تبعیض سیستماتیک» بارها از ساکنان این مناطق قربانی گرفته است.
در تازه ترین مورد، راه های مواصلاتی استان غور در مرکز افغانستان با کابل، پایتخت، بر اثر بارندگی شدید در ساحه ای موسوم به «کوتل بکک» مسدود شده است.
این کوتل در مناطق مرزی استان غور با استان بامیان قرار دارد و گفته می شود که روز گذشته شاهد برفباری نیز بوده است.
بر اساس گزارش منابع محلی، دست کم شش خودرو مسافربری با ده ها مسافر در این کوتل و در سرمای شدید گیر مانده اند.
شاهراه غور – کابل در زمستان سال گذشته خورشیدی چندین بار بر اثر برف باری سنگین مسدود شد و ده ها مسافر در سرمای سرد زمستان گیرماندند.
جدا از این مسیر، سایر مسیرهای مواصلاتی مناطق مرکزی افغانستان نیز بارها مسدود شد و ده ها مسافر شب ها و روزهای سردی را در سرما گذارند.
چرا مسیرهای مواصلاتی مناطق مرکزی مسدود می شود؟
مناطق مرکزی افغانستان، کوهستانی و با کوتل های صعب العبور است که در زمستان و فصل سرما، برای چندین ماه پوشانده در برف باقی می مانند.
علاوه بر این، بارندگی شدید نیز باعث می شود که جاده های خاکی این مناطق بر اثر گِل و لای مسدود شود و خودروهای مسافری قادر به عبور از این مسیرها نباشند.
جدا از این، بر اساس ادعای ساکنان منطاق مرکزی، این مناطق به دلیل «تبعیض سیستماتیک» حاکمان افغانستان علیه هزاره ها، توسعه نیافته باقی مانده است و جاده های معیاری در آن اعمار نشده است.
جاده ها و مسیرهای مواصلاتی این مناطق از اندکترین معیارهای جاده سازی برخوردار نیست و اکثرا توسط ساکنان محل و بدون هیچ گونه امکاناتی اعمار شده است.
راه های مواصلاتی در مناطق مرکزی افغانستان اکثرا خاکی و بسیار کم عرض است و به همین دلیل، همه ساله، حوادث ترافیکی مرگبار در این مناطق رخ می دهد و میزان قابل توجه از حوادث ترافیکی افغانستان در این مناطق اتفاق می افتد.
مقامات حکومت پیشین افغانستان بارها به ساکنان مناطق مرکزی، وعده آسفالت جاده و توسعه این مناطق را دادند، اما هیچگاه به این وعده ها عمل نکردند و این مناطق همچنان توسعه نیافته باقی مانده اند.
مسئولان حکومت پیشین افغانستان بارها به برخورد تبعیض آمیز، عدم رعایت عدالت اجتماعی در بودجه ملی و بی توجهی عمدی به توسعه مناطق مرکزی افغانستان متهم شدند و اعتراضات گسترده از سوی شیعیان هزاره در این مورد شکل گرفت که در شماری موارد از سوی حکومت سرکوب شد.
طالبان و مشکلات ساکنان مناطق مرکزی افغانستان
از زمان تسلط گروه طالبان بر افغانستان، تمام برنامه های توسعه ای در مناطق مرکزی این کشور متوقف شده و بسیاری از ساکنان محل از کار در ادارات محلی، برکنار شده اند و اعضای طالبان جای آنها را گرفته اند.
علاوه بر این، ساکنان محل با اشاره به برفباری های سنگین در زمستان گذشته می گویند که ادارات تحت کنترل گروه طالبان هیچ توجهی به مشکلات مردم در مسیرهای مواصلاتی ندارند و اقدامات لازم برای بازگشایی این مسیرها را، به صورت فوری روی دست نمی گیرند.
در زمستان گذشته، در یک مورد بیش از ۲۰۰ مسافر در نقاط مرزی استان بامیان و استان غور در برف گیر ماندند، اما ادارات محلی تحت کنترل طالبان هیچ توجهی به مشکلات آنها نکردند و این مسیر چندین روز بعد بازگشایی شد.
در چنین مواقعی، ساکنان محل با استفاده از امکانات اندکی خانگی، تلاش می کنند که مسافران گیرمانده در سرما را نجات دهند و دست کم از جان باختن آنها جلوگیری کنند.
شماری از ساکنان مناطق مرکزی افغانستان در صحبت با خبرنگار شفقنا، طالبان را متهم به «تداوم تبعیض سیستماتیک» علیه شیعیان هزاره می کنند و می گویند این گروه هیچ گونه بودجه ای را برای توسعه مناطق هزاره نشین، اختصاص نداده اند.
جدا از این، از زمان تسلط گروه طالبان، ساکنان مناطق مرکزی افغانستان شاهد فشارهای سیاسی، نظامی و اقتصادی روز افزون بوده اند و در شماری موارد این گروه به مناطق هزاره نشین لشکرکشی کرده، دست کم در سه مورد افراد به صورت دسته جمعی تیرباران شده اند و در موارد متعدد دادگاه های طالبان به غصب زمین های ساکنان مناطق مرکزی رای داده اند.
فعالان هزاره می گویند که تبعیض سیستماتیک حاکمان افغانستان و طبیعت سرد و خشن مناطق مرکزی باعث شده است که ساکنان این مناطق در «رنج مدام» زندگی کنند و از اندکترین حقوق شهروندی خود محروم شوند.
منبع: شفقنا