تفاوت در نوع و سبک طراحی لباسهای امروز با گذشته، نشان میدهد که طراحان مد و پوشاک در جهان بیش از دیگران متوجه تغییرات روحی و سبک زندگی افراد هستند.
هرچند که این تغییرات با کندی به ایران می رسد و اغلب طراحان داخلی مایل هستند که همان سبک های یکی دو دهه گذشته را برای لباسها طراحی کنند اما اشتیاق نسل جوان به نوگرایی و تغییر در سبکهای زندگی، آنها را ترغیب به خریدن لباسهای برند خارجی میکند.
نسلی از طراحان جوان که این اشتیاق را خوب درک میکنند، در تلاش برای تحول طراحی مد در کشور هستند که «نگین درخشانی» یکی از آنهاست.
«نگین درخشانی»، طراح جوان و پر انرژی در حوزه پوشاک زنان است که معتقد است زندگی زنان اکنون با دهههای گذشته متفاوت است و طبیعتا باید طراحی لباس برای آنها هم متفاوت باشد. وی پیشتر مدیریت بازرگانی خوانده اما به خاطر علاقه به دنیای طراحی لباس، وارد دنیای مد شده است. دوره های مختلفی برای طراحی لباس را گذرانده است و تاکنون در نمایشگاه های مختلفی طراحی های خود را در زمینه لباس زنان ارائه داده است.
«درخشانی» معتقد است طراح لباس باید با دانش لازم از نحوه زندگی و علایق مردم، وارد این حوزه شود و مانند یک محقق به سبک زندگی مردم آگاه باشد. وی بر کاربردی بودن طراحی ها تاکید دارد و معتقد است نسل امروز بیشتر از هر چیزی به دنبال کاربردی بودن مدل های لباس هاست و مثل گذشته جزئیات زیاد لباس زنان را نمی پسندد و می گوید پیرو سبک های کلاسیک و ترکیب با سبک های جدید و قدیم و نوآوری در این راستاست.
در ادامه این گفت و گو را می خوانیم:
چقدردر طراحی های خود به ارگونومی بدن ایرانیان در طراحی های خود توجه دارید و این که آیا این تفاوت فرم بدن ایرانیان با غربی ها الگوپذیری جوانان از مدهای غربی را مشکل ساز نکرده است ؟
ایرانی ها طبیعتا مثل مردم هر منطقه ای از دنیا، فرم بدنی مخصوص به خود را دارند و طبیعی است که با توجه به شرایط اقلیمی کشورمان باید لباس هایی متناسب با فرم بدنی و اقلیم کشورمان طراحی شود. در حالی که در ایران متاسفانه این مشکل هست که جوانان به سمت کپی برداری از مدل های غربی رفته اند و خیلی از مدل ها کپی می شود بدون این که توجه شود که این مدل برای یک زن ایرانی مناسب هست یا نه. این مساله سبب می شود که گاهی مدل ها در تن آن فرد نمی نشیند و و کلا نه به لحاظ فرهنگی و نه به لحاظ فرم بدنی آن زیبایی لازم را ندارد. چیزی که برای من همیشه در طراحی اهمیت داشته این است که ما یک لاین سایز پلاس را برای خانم هایی که به لحاظ فرم بدنی پرتر و سایز بالاتر هستند را در نظر گرفته ایم و یا برخی آیتم ها مثل سرشانه های کوچک و بازوی بزرگتر که در مدل بدن ایرانیان وجود دارد را درطراحی هایمان مد نظر قرار می دهیم.
مساله ای دیگری که به نظر می رسد در طراحی ها باید در نظر گرفته شود تغییر سبک زندگی ایرانیان و کلا آدمها در دوره معاصر است؛ به عنوان مثال حضور زنان در جامعه به نسبت گذشته بسیار بیشتر شده است و این تغییر سبک زندگی زنان شاید این ضرورت را ایجاب کند که طراحی لباس برای زنان تغییر کند. این را در طراحی های خود چقدر مورد توجه قرار داده اید؟
در رابطه با سبک زندگی من کاملا موافقم که سبک زندگی در دنیا تغییر زیادی کرده است در ایران هم متناسب با تکنولوژی شاهد این تغییرات هستیم. برای مثال در همه صنایع مثل صنعت زیبایی و خوراک و … همه چیز به سوی ارگانیک و طبیعی بودن می رود بر خلاف دهه های گذشته که فست ها رایج شده بود در این دهه همه چیز به سمت آرام تر شدن زندگی می رود و در لباس هم متقابلا باید با این تغییرات حرکت کنیم. در ایران متاسفانه برندها خیلی سعی نکرده اند از پارچه های طبیعی و متناسب با خواسته های جامعه استفاده کنند اما فکر کنم که به آن سمت حرکت خواهند کرد. کاری که من خودم همیشه تا حدی که از دستم بر می آید م انجام می دهم این است که مدل ها به سمت مینیمال شدن می رود و به این دلیل که همه حوزه ها به سمت کاربردی تر بودن می رود تا تجملاتی بودن.
برای مثال سبک پوششی زنان در گذشته تجملی با جزئیات بیشتر بوده است اما نسل امروز این را نمی خواهد و تمایل دارد همه چیز به سمت مینیمال شدن و سادگی و کاربردی بودن برود شرایط زندگی تغییر کرده است. هرچند که سلایق متفاوت است و افرادی هستند که در نقطه مقابل، تلاش دارد خود را برای حفظ سبک های شلوغ و با جزییات بیشتر حفظ کنند.
شما در جایی گفتید که به دنبال الهام گرفتن از لباس های مردانه برای طراحی لباس برای زنان رفته اید، آیا در این نگرش طراحی هایتان با استقبال هم مواجه شده است؟
همان طور که لباس مردها خیلی ساده و کاربردی است لباس زنان هم به آن سمت می رود و برای همین است که من در طراحی های خود سعی می کنم این را تلفیق کنم . برای من بدون جنسیت بودن لباس در طراحی ها مهم است و این که طرح ها بیشتر کاربردی باشد و چون فکر می کنم لباس های مردانه این طور هستند. سعی می کنم آن را در لباس زنانه وارد کنم . برای همین تلاشم این بوده است که وجه کاربردی بودن را به آن اضافه کنیم. اما در عین حال همواره توجه داشته ام که طراحی هایم مطابق با سلیقه خانم ها و برایشان جذاب باشد. در گذشته خانم ها در جامعه ما بیشتر خانه دار بودند و طبعا مدل پوشش هایشان هم متناسب با سبک زندگی شان بوده است. اما امروز این سبک زندگی تغییر کرده است و خانم ها بیشتر در اجتماع هستند و بیشتر شاغل هستند و به لحاظ فکری و ذهنی خیلی متفاوت از نسل های قبل هستند. پس قاعدتا نیازهای زنان در زمینه فرم لباس هایی که می پوشند تغییر کرده است و این قابل کتمان نیست و باید برای این تغییرات برنامه ریزی کرد.
مثلا در گذشته خانم ها به دلیل همان سبک زندگی که بیشتر در خانه و در محیط های بسته می گذشت، از جواهرات و لباس های تجملات و لباس هایی با زرق و برق فراوان استفاده می کردند و لباسشان هم متناسب با آن فضا بود. اما امروزه که این تغییر کرده است و خانم ها بیشتر درفضای اجتماعی هستند؛ می خواهند لباس هایشان به جای داشتن زرق و برق، بیشتر ساده باشد.
آیا این تغییر سبک در زندگی خانم های ایرانی امری متفاوت و مجزا از سایر نقاط جهان است؟
خیر متفاوت نیست بلکه این تغییرات در ایران دیرتر به وقوع پیوسته است. واقعیت این است که این تغییر در دنیا زودتر اتفاق افتاده است اما در ایران با تاخیر این تغییر در حال افتادن است. بر اساس این تغییرات، ما در حال حاضر در حال گذار هستیم و باید متناسب با این تغییر حرکت کنیم.
یک اصل در طراحی وجود دارد و آن این که همیشه اول تغییرات فرمی اتفاق در بدن های افراد جامعه و حالات روحی و فکری شان و شرایط جامعه شان می افتد و بعد مدها شکل می گیرند. پس ما همیشه باید ببینیم تغییرات جامعه ما به چه سمتی می رود تا متناسب با آن طراحی های خود را انجام دهیم. وقتی می بینیم خانم ها فعال تر شده اند این یعنی مد های لباسشان هم به سمت تغییر می رود.
یکی از دلایلی که من دوست داشتم از طراحی های شخصی و فردی فاصله بگیرم و طی همکاری با برندهای روز، در صنعت مد کار کنم این است که فعالیت در صنعت بیشتر تاثیرگذاری بیشتری دارد در حالی که شخصی دوزی تعداد کمتری را درگیر می کند من سعی کردم با توجه به خود مجموعه این طراحی ها را انجام بدهم و همیشه آن امضای خاص خودم در طرح هایم وجود داشته باشد برای همین شاید آن موفقیت بوده است.
فکر می کنم اگر صنعت ما به سمتی برود که سعی کند سلایق مختلف را در نظر بگیرد و متوجه شود که در دنیا فقط این نیست که هر جه مد شود را کار کنیم بلکه به این صورت است که حالات روحی و روانی و شرایط مختلف جامعه هدف را آنالیز و بعد مدهای جدید را طراحی می کنند. اگر ما هم به این سمت برویم قطعا می توانیم خیلی موفق عمل کنیم در آن صورت می توانیم تاثیرگذاری خود را داشته باشیم که می توانیم این ایده ها را که ایرانی و شرقی است با تکنیک غربی به دنیا عرضه کنیم. تا وقتی این اساس را نداشته باشیم و به دنبال کپی باشیم به آن نقطه نمی رسیم.
چقدر برندهای داخلی در هماهنگی با این تغییرات حرکت کرده اند؟
در سال های اخیر خیلی اتفاق های متفاوت افتاده است و برندها در طراحی ها شجاع تر و جسور تر شده است و سبک های مختلف را تست کرده اند اما هنوز تا رسیدن به نقطه ایده آل راه درازی داریم. باید به جایی برسیم که برندها صاحب سبک باشند و مخاطبان خاصی داشته باشند و همه شبیه هم طراحی نکنند. این مهم نیازمند این است که تحلیل های خود را بالا ببریم ، طراحی تنها اتد زدن نیست و نیاز به بررسی و دانش لازم دارد.
تهیه و تنظیم : اکبر بیاتی