- مدار شرقی | نگاهی تحلیلی به تحولات خاورمیانه - https://madaresharghi.ir -

تفکر کوتاه مدت و چشم اندازهای محدود؛ یک آسیب شناسی ساده و مهم

خبرگزاری مدار شرقی [1]

ما با چشم‌اندازهای کوتاه‌مدت همیشه از یک کوتاه‌مدت به کوتاه‌مدت دیگری می‌رویم در حالی که اساسا انباشت بلندمدت سرمایه های فرهنگی و اجتماعی و برندسازی نیازمند نگاه بلندمدت راهبردی است.

خبرگزاری مدار شرقی، گروه بین الملل– سعید غفاری: ۱ -به نظر می رسد در رفتار و اندیشه ما در شامات نگرش کوتاه‌مدت غلبه دارد و شرایط حال و آینده بر این مبنا تنظیم می شود. شرایطی که به دشواری می‌توان چشم‌انداز بلندمدتی در آن ،چه در سطح خرد و چه در سطح کلان یافت. کوتاه بودن افق چشم‌انداز هم در رفتار سیاست‌گذاران و هم در سطوح عملیاتی مشهود است. اشتباه نشود ؛منظورم این نیست که ما به آینده بلندمدت نظر نداریم.

با چشم‌اندازهای کوتاه‌مدت همیشه از یک کوتاه‌مدت به کوتاه‌مدت دیگری می‌رویم در حالی که اساسا انباشت بلندمدت سرمایه های فرهنگی و اجتماعی و برندسازی نیازمند نگاه بلندمدت راهبردی است.

آسیب‌شناسی این مساله از زاویه سیاسی، اقتصادی و جامعه‌شناختی نیازمند تحلیل‌های گسترده‌ای است؛ از جمله نشانه های چنین رویکردی آن است که سیاست‌گذاران به جای توجه به عامل بحران بر معلول متمرکز شده و با کنترل مسایل و رخدادها در سطح خرد، سعی در کنترل بحران در سطح کلان داشته‌اند. نگاه کوتاه مدت، فرصت تفکر عمیق و دقت به خرج دادن را از انسان می‌گیرد. پرداختن به ظاهر امور در چنین شرایطی به عنوان یک ارزش مطرح می‌شود.

چون همه چیز موقتی است کار ریشه‌ای و پایه‌ای انجام دادن فاقد وجاهت عقلانی است. هدف اصلی در چشم انداز کوتاه مدت، رسیدن به مقصد در کوتاه‌ترین زمان ممکن و با کمترین هزینه‌ی ممکن است که در اینجا دقت فدای سرعت می‌شود، کیفیت فدای کمیت، باطن فدای ظاهر و ریشه فدای شاخ و برگ.

۲- به نظرم آمریکایی ها و اروپایی ها این نکته ظریف را به خوبی در جامعه لبنانی درک کرده اند.جهت گیری فعالیتها و برنامه های فرهنگی، اقتصادی، اجتماعی و سیاسی آنها این موضوع را تایید می کند.

به همین دلیل لزوم تدوین یک زیربنای سیاستی و رسانه ای بلندمدت برای سازماندهی فعالیت‌های فرهنگی و رسانه ای ضروری به‌نظر می‌رسد.

نکته ی مهمی که می خواهم به آن اشاره کنم تشخیص درست مسایل راهبردی و کلیدی در منطقه شامات به خصوص لبنان می باشد.مسایلی که اگر بدرستی تشخیص داده نشوند و درباره آنها تصمیم گیری نشود ما همچنان با رویکردی کوتاه‌مدت روبرو خواهیم بود که در آن برندسازی و انباشت سرمایه (فرهنگی و اجتماعی )جایی ندارد.