کدام کاندیداها شانس بیشتری برای ریاست جمهوری دارند؟

مدار شرقی- صف کاندیدا‌های ریاست جمهوری بسیار طویل است، ولی بعید به نظر می‌رسد استودیوی مناظرات تلویزیون برای این همه کاندیدا، جا داشته باشد.

نکته نگاری‌های کوتاه درباره ۱۷ کاندیدای بالفعل و بالقوه ریاست جمهوری را بخوانید:

سید ابراهیم رئیسی

– بخت اول انتخابات ریاست جمهوری
– نسبت به اسلافش در قوه قضائیه عملکرد مناسبی به نمایش گذاشته است، سلامت مالی دارد و از مقبولیت مردمی مناسبی برخودار است
– آخرین خبر این است که قرار است کاندیدا شود؛ با آمدنش کار برای همه کاندیدا‌های اصولگرا و اصلاح طلب سخت می‌شود
– بعد از این که رهبری بیان داشتند: “بنده در مورد انتخاب اشخاص هیچ دخالتی نمی‌کنم. در دوره‌های گذشته افرادی که قصد کاندیداتوری داشتند، نظر من را می‌پرسیدند که می‌گفتم «نه موافقم نه مخالفم» یعنی نظری ندارم، اما در این دوره گفتم همین مطلب را نیز نمی‌گویم. “، تردید‌هایی در کاندیداتوری وی ایجاد شده است چرا که بعضی تحلیل‌ها این جمله را ناظر به رئیسی می‌دانند.
– برخی معتقدند که بهتر است رئیسی حکم رهبری را در قوه قضائیه محفوظ بدارد و به اصلاحاتش در دستگاه قضایی ادامه دهد.
– اگر بیاید، بسیاری از اصولگرایان کاندیدا نمی‌شوند یا در نهایت به نفع وی کنار می‌روند؛ او تنها گزینه اجماع بین اصولگرایان است.

علی لاریجانی

– یک علی لاریجانی در صدا و سیما وجود داشت که در گذر زمان، درگذشته و اینک با یک علی لاریجانی معتدل مواجهیم
– طرفدار مذاکره و دیپلماسی
– اگر بیاید میانه رو‌های اصولگرا و اصلاح طلب به وی رأی می‌دهند
– اگر بیاید، خیال نظام از بابت دو قوه مجریه و قضائیه راحت خواهد بود چرا که لاریجانی به عنوان معتمد رهبری می‌تواند در رأس دولت، مذاکرات سرنوشت ساز با قدرت‌های بزرگ را به سرانجام برساند
– اگر بیاید احتمالاً تخریب‌های سهمگینی از سمت تیم احمدی نژاد متوجه او خواهد بود

کدام کاندیدا‌ها شانس رئیس جمهور شدن دارند؟ /چند نکته درباره ۱۷ مسافر پاستور

محمود احمدی نژاد

– می‌داند که تایید صلاحیت نمی‌شود
– او آمده است که همچنان در سپهر سیاسی ایران دیده شود
– با رد صلاحیت او، بسیاری از مردمی که می‌خواستند به او رای دهند، در انتخابات شرکت نخواهند کرد و مشارکت پایین‌تر می‌آید
– او خودش را برای اهدافی دیگر در آینده آماده می‌کند

مصطفی تاج زاده

– تنها کسی است که اگر تایید صلاحیت شود، بخش بزرگی از اصلاح طلبان در انتخابات شرکت می‌کنند
– شورای نگهبان با کاندیداتوری او کنار نخواهد آمد

محسن رضایی

– در اکثر نظرسنحی‌هایی که درباره ۱۵ چهره برتر انتخاباتی انجام شده در نیمه اول فهرست است، ولی نه جزو ۵ نفر اول
– تقریبا تنها کاندیدایی است که در انتخابات دوره‌های گذشته، برنامه داشت، اما همواره در حاشیه دو قطبی‌ها باقی مانده است
– حضور‌ها و انصراف هایش در انتخابات، باعث شده است کمتر جدی گرفته شود. گفته است این بار می‌ماند

محمد جواد ظریف

– اگر بیاید رأی بالایی خواهد آورد، ولی آخرین خبر‌ها حاکی از عزم او برای نیامدن است؛ شاید فکر می‌کند به اندازه کافی تخریبش کرده اند.
– او در بیانیه‌ای نوشته است: اکنون که خاطر دوستان دلواپس از نامزدیم آسوده شده، تقاضا می‌کنم به اولویت خودشان که کسب قدرت داخلی است بپردازند و بگذارند ما هم به اولویت خودمان که پاسداری از منافع ملی و رهانیدن مردم از تحریم‌های ستم‌بار آمریکاست تمرکز کنیم.
– احتمالاً از گزینه‌ای مثل علی لاریجانی حمایت کند

اسحاق جهانگیری

– اوج محبوبیت او در مناظرات انتخابات قبلی بود که در نهایت به نفع روحانی کنار رفت. اگر او در دولت دوم روحانی پست نمی‌گرفت، اکنون می‌توانست شانس بالایی برای ریاست جمهوری داشته باشد
– تیر خلاص او به محبوبیت اش، اعلام دلار ۴۲۰۰ تومانی بود، هر چند که گفت تصمیم خودش نبوده، ولی به هر حال به اسم او تمام شد
– با توجه به جو منفی موجود علیه دولت روحانی، به نظر نمی‌رسد حتی در صورت اجماع اصلاح طلبان بر روی او، بتواند رأی بیاورد. حضورش اشتباه محض است و رأی نیاوردنش می‌تواند تفسیر شود به “نه” مردم به عملکرد دولتی که او معاون اولش بود

سعید محمد

– با توجه به خسته شدن مردم از چهره‌های تکراری، می‌تواند به عنوان پدیده‌ای جدید، خود را معرفی کند، ولی کاریزما و جذابیت لازم را ندارد
– حامیانش حضور پر رنگی در فضای مجازی برای او ایجاد کرده اند
– در سپاه و نیرو‌های اصولگرا، اجماعی بر روی وی وجود ندارد

رستم قاسمی

– وزیر نفت احمدی نژاد و سردار سپاه
– فاقد جذبه و کاریزما و محبوبیت
– تیم تبلیغاتی خوبی دارد
– شانس رأی وی، در حوالی عدد صفر است و احتمالا اهدافی جز ریاست جمهوری در سر دارد

مسعود پزشکیان

– چهره‌ای خوشنام و اصلاح طلبی معتدل، مشهور به سلامت مالی
– بعید به نظر می‌رسد ساز و کار انتخاباتی اصلاح طلبان درباره وی به اجماع منتهی شود
– احتمالاً روی آرای چند میلیونی ترک‌ها حساب ویژه‌ای باز کرده است هر چند در صحبت‌ها و مواضعش، سوگیری‌های قومیتی ندارد
– اگر لاریجانی بیاید، اصولگرایان از کاندیداتوری پزشکیان استقبال خواهند کرد، چون آرای او را می‌شکند

علی مطهری

– سیاستمدار آزاده‌ای که در بیان مواضعش صریح و بی پرده است
– اصولگرایان مواضع سیاسی اش را قبول ندارند و اصلاح طلبان موضعگیری‌های اجتماعی و فرهنگی اش را؛ بنابراین شانس چندانی برای رأی آوری ندارد
– او که صلاحیت اش برای مجلس رد شد، بعید است بتواند برای ریاست جمهوری، نظر موافق شورای نگهبان را بگیرد

سعید جلیلی

– اصولگرایی که واقعاً اصولگراست و ادای اصولگرایی را در نمی‌آورد. او به آنچه می‌گوید باور دارد؛ مشهور به سلامت مالی
– اگر بیاید و بماند، آرای رئیسی را می‌شکند؛ بنابراین اگر بیاید احتمالا بعد از این که در مناظرات یار کمکی رئیسی شد، کنار می‌رود
– دارای سابقه مذاکراتی و دیپلماتیک ناموفق

محسن هاشمی
– مدیری موفق در متروی تهران که در شورای شهر تهران خوش ندرخشید
– از سرمایه معنوی و سیاسی مرحوم اکبر هاشمی رفسنجانی بهره‌مند است و می‌تواند آرایی را بدین سبب دریافت کند
– گویا نگران تخریب‌هایی است که قرار است در صورت کاندیداتوری متوجه اش شود و لذا تا این لحظه، آمدنش منتفی است

حسین دهقان

– اولین کسی که چند ماه قبل رسماً اعلام کاندیداتوری کرد
– سرداری که طرفدار مذاکره است و در جریان برجام، کمک شایانی به بسته شدن پرونده PMD کرد که طی آن آژانس بین المللی انرژی اتمی ایران را متهم می‌کرد به فعالیت نظامی هسته‌ای
– چندان در میان مردم شناخته شده نیست و لذا نه رأی ایجابی چندانی دارد و نه رأی سلبی زیادی

سید عزت الله ضرغامی

– از یکی دو سال قبل، رفتارهایش نشان می‌داد که در صدد جلب توجه مردم است، جهت کاندیداتوری
– عملکردش در صدا و سیما، سرمایه‌ای برای او ایجاد نکرده است
– محبوبیت خاصی بین رأی دهندگانِ حتی اصولگرا ندارد

محمد باقر قالیباف

– مردی که سال هاست در آرزوی رئیس جمهور شدن است
– نمونه بارز یک سیاستمدار رو به افول که مدام از محبوبیت اش کاسته می‌شود
– پرونده‌های فساد مالی عیسی شریفی در شهرداری تهران، او را نیز تحت الشعاع قرار داده و نقطه ضعف بزرگی است؛ حتی معلوم نیست در صورت کاندیداتوری تایید صلاحیت شود؛ همین حواشی باعث شده احتمال کاندیداتوری اش روز به روز کاهش یابد، ولی او همچنان چشم دوخته است به این که آیا رئیسی می‌آید یا نه.
– شاید بزرگ‌ترین آرزویش این باشد که رئیسی کاندیدا نشود تا او بتواند به پاستور نزدیک شود

امیر حسین قاضی زاده هاشمی

– نائب رئیس اول دوره کنونی مجلس شورای اسلامی است که، چون چندان شناخته شده نیست در صورت تایید صلاحیت می‌تواند نظر گروهی از رأی دهندگان را به خود جلب کند و از این رو، می‌توان او را به سعید محمد، تشبیه کرد.

علی نیکزاد، محمد حسن نامی، محمدشریف ملک‌زاده، حسن سبحانی، محمد عباسی، صادق خلیلیان و … سیاستمدارانی هستند که احتمالاً نه برای رئیس جمهور شدن که برای اهدافی مانند بیان مواضع، مذاکره با کاندیدا‌های اصلی، وزن افزایی سیاسی و … به میدان آمده اند و عجالتاً نباید آن‌ها را جدی گرفت. شاید هم برخی از وزرای احمدی نژاد به این امید باشند که آرای طرفداران او را جذب کنند. با این حال، بعید است استادیوی مناظرات تلویزیون برای این همه کاندیدا، جا داشته باشد.

منبع: خبرآنلاین