نگرانی آمریکا از توان هسته ای روسیه و چین

هر چه قدرت نظامی و هسته ای روسیه و چین افزایش می یابد به همان نسبت نگرانی آمریکا نیز نسبت به قدرت این دو کشور بیشتر می شود، به همین دلیل است که ایلات متحده سعی دارد تا با مسکو- پکن ارتباطش را نزدیکتر و آن را حفظ کند.

به گزارش مدار شرقی به نقل از روزنامه روسی کامرسانت، کنگره آمریکا سفارش تحقیقاتی را داده که هدف از آن ارزیابی این مسئله است که آیا رهبران روسیه و چین در صورت حملات هسته ای به کشورشان قادر به زنده ماندن، اداره و کنترل ساختارهای دولتی هستند. بررسی این مسئله برعهده سرویسهای امنیتی- اطلاعاتی آمریکا و پنتاگون است.
طبق گزارش بلومبرگ «دونالد ترامپ» رئیس جمهور جدید آمریکا توان هسته ای کشورهای همچون روسیه ، چین و ایران نباید برای آمریکا و همپیمانان آن خطر محسوب شود و بررسی برآورد توان هسته ای این کشورها با پنتاگون است. در این راستا جمهوری خواهان و هم دموکراتهای آمریکایی حامی طرح ترامپ هستند.
«کامرسانت» در ادامه این گزارش آورده است: این در حالی است که هفته گذشته رئیس جمهوری جدید آمریکا حکمی را در مورد «بازسازی بزرگ توان نظامی آمریکا» امضاء کرد. وی طی آن مدرنیزه سازی توان هستهای و تجهیز کامل ارتش آمریکا با افزودن هواپیماها، کشتی ها و تجهیزات نظامی جدید را وعده داده است.
مقامات واشنگتن به خوبی درک می کنند که قابلیتهای اقتصادی، نظامی و سیاسی روسیه و چین در خارج از مرزهای آنها، دیریا زود منافع آمریکا را با چالش مواجه خواهد کرد. و رویارویی نظامی مستقیم در قاره اروپا، شبه جزیره کره، دریای چین جنوبی و خاورمیانه و حتی در فضا دور از انتظار نخواهد بود.
در روسیه ۱۷۹۰ تجهیزات هستهای در وضعیت آمادگی رزمی قرار دارند، چین دارای ۲۶۰ عدد تجهیزات هستهای است و در آمریکا هم ۱۹۳۰ تجهیزات هستهای آمادگی شلیک را دارند.
توان بالقوه راهبردی به روز رسیده این قدرت ها آهنگی بسیار بالا دارد. مسکو در حال افزایش توان هسته ای نیروهای دریایی و نیروی زمینی است. پکن تکیه خود را به روی تجهیز سامانههای موشکی گذاشته و واشنگتن هم در حال تبدیل اروپا به «انبار تسلیحاتی» خود است. ایجاد تاسیسات زیر زمینی با پیش بینی امکان وقوع جنگ هستهای در روسیه، چین، ایالات متحده و حتی کره شمالی، توسعه قابل توجهی یافته است. مانورهای نظامی مشترک روسیه و چین بطور عینی توان دفاعی دو کشور را تقویت می کند و هر نوع اعمال فشار سیاسی یا نظامی از خارج، با هماهنگی مواضع مسکو و پکن مواجه می شود.
بدین ترتیب تنها پاسخ عاقلانه روسیه و چین به هر نوع تهدید هستهای، ادامه خط مشی نزدیکی سیاسی و ادامه افزایش توان دفاعی مشترک و موثر است، البته اقدامات جبرانی که جنبه پیش گیرانه داشته باشند نیز ممکن است.
امضاء پیمان کاهش تسلیحات هسته ای بین آمریکا و روسیه در تاریخ سوم ژانویه سال ۱۹۹۳ در مسکو ، باعث شد تا دوسوم تعداد کلاهک های هسته ای خود را کاهش دهند. بعد از خروج آمریکا از پیمان مربوط به سپر موشکی در تاریخ ۱۳ جولای سال ۲۰۰۲، مسکو اجرای تعهدات خویش بر اساس پیمان کاهش تسلیحاتی را متوقف کرد. در ماه ژوئن سال ۲۰۰۲ وزارت امور خارجه روسیه اعلام کرد که مسکو با توجه به اقدامات واشنگتن، دیگر لزومی برای به قوت خویش باقی ماندن پیمان فوق نمی بیند و این پیمان لغو می شود.
این در حالی است که نه کشور جهان دارای بیش از ۱۵ هزار کلاهک هستهای هستند و در صورت بروز جنگ جهانی سوم، تمدن انسانی در روی کره زمین از بین رفته و در خوش بینانه ترین حالت ممکن است فقط واحه هایی کوچک در برخی بیابانها باقی بمانند. این جا است که آمریکایی ها قبل از هر چیز ادامه امکان حیات خود را در هر شرایطی بررسی می کنند و تحقیقات پنتاگون هم درباره ارزیابی توان هسته ای چین و روسیه به همین دلیل است.