سایه سنگین رفراندوم بر سرنوشت کردها در انتخابات عراق
تحلیلگران مسائل منطقهای معتقدند که مشکل کردها در این دوره انتخابات پارلمانی عراق، کسب تعداد کرسیها نیست بلکه عدم اتحاد بی سابقه میان آنهاست که ممکن است تاثیرگذاری آنها را بر مسائل عراق تا حد زیادی کاهش دهد. به گزارش مدار شرقی، بسیاری از تحلیل گران معتقدند، به جهت اینکه رهبران اقلیم کردستان عراق پیش […]
تحلیلگران مسائل منطقهای معتقدند که مشکل کردها در این دوره انتخابات پارلمانی عراق، کسب تعداد کرسیها نیست بلکه عدم اتحاد بی سابقه میان آنهاست که ممکن است تاثیرگذاری آنها را بر مسائل عراق تا حد زیادی کاهش دهد.
به گزارش مدار شرقی، بسیاری از تحلیل گران معتقدند، به جهت اینکه رهبران اقلیم کردستان عراق پیش از این برای زمینه سازی برای جدا شدن از عراق با برگزاری رفراندوم با پیامدهای غیرمنتظره ای از سوی دولت مرکزی عراق روبه رو شدند، اکنون قصد دارند با کسب کرسی های بیشتر در پارلمان، قدرت چانه زنی خود را برای کسب امتیازات بیشتر در وضعیت کنونی که اقلیم کردستان با بحران اقتصادی رو به روست بیشتر کنند.
این در حالی است که نیروهای سیاسی کرد ، بیش از هر زمان دیگری از زمان تاسیس آن در بیست و اندی سال پیش دچار تفرقه شده اند و همین مسئله سبب شده است حتی گروه های کرد دارای خط مشی سیاسی نزدیک به هم نیز با لیست جداگانه در این انتخابات شرکت کنند؛ تفرقه میان کردها به حدی است که برخی لیست های عربی نیز برخی نامزدهای خود را در استان های اقلیم کردستان معرفی کرده اند.
در این میان شبکه الجزیره انگلیسی در خصوص نقش کردها در انتخابات جدید پارلمانی عراق تاکید کرد که کردها نقش مهمی در تعیین نخست وزیر عراق پس از انتخابات ۲۰۱۰ و ۲۰۱۴ ایفا کردند اما اکنون با توجه به پیامدهای برگزاری رفراندوم که یکی از مهم ترین آنها باز پس گیری مناطق مورد مناقشه از سوی دولت عراق بود و کردها را دچار تفرقه کم سابقهای کرد، به نظر نمی رسد که آنها در این دوره انتخابات بتوانند نقش مهم و تاثیرگذاری در تعیین کابینه جدید عراق ایفا کنند.
«فنر حداد»، پژوهشگر موسسه خاورمیانه در دانشگاه ملی سنگاپور به الجزیره در این خصوص گفت: به دلیل پیامدهای برگزاری رفراندوم و شکستی که متوجه کردها شد، رای کردها از سال ۲۰۰۳ تاکنون به طور بی سابقه ای دچار پراکندگی شده است. این مسئله به بغداد اهرم های بیشتری در تعامل با دولت اقلیم کردستان می دهد. بغداد دیگر با احزاب حاکم دموکرات و اتحادیه میهنی در اقلیم کردستان تعامل نمی کند و باید گفت که آن روزها دیگر گذشت.
«ابراهیم مراشی» استادیار دانشکده تاریخ در دانشگاه ایالتی کالیفرنیا معتقد است، رای حزب دموکرات کردستان عراق علی رغم ضربهای که به سبب عدم موفقیت رهبر این خودمختاری «مسعود بارزانی» در به ثمر رساندن رفراندوم خورده است، دست نخورده باقی می ماند اما حزب اتحادیه میهنی که به واگذار کردن کرکوک متهم شده و دچار انشقاق داخلی شده به احتمال قریب به یقین ریزش آراء خواهد داشت.
«مامون العباسی» در یادداشتی که در هفته نامه انگلیسی زبان عرب ویکلی منتشر شده نوشته است که رای دهندگان کرد که از رویکرد خشن نیروهای امنیتی دولت اقلیم کردستان ناخشنود هستند، وارد انتخاباتی برای انتخاب نمایندگان پارلمانی می شوند که مطمئن هستند کرسی های زیادی را از دست می دهند اما چالش بزرگ کردها تعداد کرسی های پارلمانی در بغداد نیست بلکه عدم اتحاد میان آنهاست.
«هوشنگ وزیری» تحلیلگر کرد نیز در یادداشتی با اشاره به اختلافات میان کردهای عراق و انتقادهای مردم از حاکمیت نوشت که امروزه کردها خود سرکوبگر کردها هستند و نحوه حکمرانی طائفی در اقلیم کردستان به حکومت توتالیته شباهت پیدا کرده است.
«فیکی فلیرووت»، از اندیشکده روابط بین الملل در هلند در گزارش خود در خصوص کردهای عراق به جنبه دیگری از انتخابات عراق و تاثیرپذیری رای دهندگان کرد از آن پرداخته و نوشته است که یک شروع خوب دعوت نهادهای بین المللی از دو حزب حاکم در اقلیم کردستان عراق برای خودداری از استفاده از نیروهای امنیتی در جهت تاثیرگذاری بر رای دهندگان در انتخابات پارلمانی عراق است.
همچنین «راجیو اگاروال»، پژوهشگر مسائل سیاسی در تحلیلی پیرامون جایگاه کردها در انتخابات آینده عراق در یادداشتی که در سایت اورآسیا ریویو منتشر شده نوشته است ، احزاب سیاسی کرد عراق بر اثر پیامدهای رفراندوم روحیه خود را از دست داده اند و از نظر رای دهندگان اعتبار خود را از دست داده اند. تنها امید کردها جنبش تغییر یا گوران است اما با وجود استفاده این حزب از ادبیات متفاوت سیاسی، کردها پس از پیامدهای رفراندوم امید زیادی به آینده ندارند.
